و همانطورى كه در مسأله بالا گذشت با نداشتن خويشانى كه عادت مساوى داشته باشند، بايد هفت روز را حيض قرار دهد، و بعيد نيست با داشتن چنين خويشانى واجب باشد مقدار عادت آنها را حيض قرار بدهد، و در هر صورت اگر خون بيش از يك ماه ادامه پيدا كند بايد بين ماهها هماهنگى ايجاد كند، كه اگر در ماه اول، روز اول آن خون ببيند، بايد در ماههاى بعدى هم همان وقت را حيض قرار دهد و اگر در نيمه آن خون ببيند بايد در نيمه ماههاى بعدى قرار دهد و همچنين ...

(٢)

مسأله ٢١- زنى كه فقط داراى عادت وقتيه است اگر بيش از ده روز خون ببيند

، بايد وقت عادتش را حيض قرار دهد و در عدد اگر تميزى باشد كه امكان مراعات آن در وقت عادت باشد بايد رجوع به آن «تميز» نمايد، وگرنه به عادت خويشانى كه ذكر شدند رجوع كند و با نداشتن چنين خويشانى بايد هفت روز را در وقت عادتش حيض قرار دهد، و زنى كه فقط داراى عادت عدديه است، بايد عدد عادتش را حيض قرار دهد. و در وقت اگر تميزى باشد كه موافقت با عدد كند بايد رجوع به آن «تميز» نمايد. و همچنين است اگر خون تميز داشته ولى با عدد عادتش مطابق نباشد، و ليكن اگر خون داراى «تميز» كمتر از عدد عادتش باشد، بايد تا مقدار عادتش بر آن افزوده و آن را هم حيض قرار دهد، و اگر خون داراى «تميز» بيشتر از عدد عادتش باشد، بايد فقط به مقدار عادتش حيض قرار دهد و اگر تميزى نباشد، بايد عدد عادتش را از اول ديدن خون قرار دهد.

(٣)

احكام زن حائض‌

(٤) و آن چند چيز است: از جمله- جايز نبودن نماز، روزه، طواف و اعتكاف بر حائض.

و از جمله احكام حائض، اينست كه- حرام بودن آنچه بر هر محدثى- به حدث اصغر يا اكبر- حرام است بر او نيز حرام است و آن عبارت است از مسّ نام خداى متعال و همچنين است بنابر احتياط واجب مسّ اسامى پيغمبران و ائمه (عليهم السلام) و مسّ نوشته قرآن بنابر تفصيلى كه در وضو گذشت و از جمله احكام حائض اينست كه- آنچه بر جنب حرام است، بر حائض نيز حرام است و آن عبارت است از خواندن سوره‌هاى عزايم [٣٤] يا مقدارى از آنها. و داخل شدن در مسجد الحرام و مسجد النبى. و توقف در ساير مساجد، و قرار دادن چيزى در مساجد بنابر آنچه كه در بحث جنابت گذشت زيرا حائض در جميع‌