يا از اول نماز آشكار بوده و او نمى‌دانسته، نماز صحيح است. ليكن در صورتى كه در اثناء نماز متوجه شود بايد فورا بپوشاند و احتياط (مستحب) آنست كه نماز را تمام كرده و از نو يك بار (ديگر) بخواند و همچنين است اگر در دو صورت بالا، پوشاندن را فراموش كند.

(٢)

مسأله ٣- عورت مرد كه بايد در نماز آن را بپوشاند همان است كه نگاه كردن به آن حرام است‌

و آن: «دبر» و «قضيب» و «بيضتين» است. و نمودى از عورت كه از پشت لباس (در اثر نازكى آن) پيدا است، بدون آنكه رنگ آن مشخص باشد، بنابر احتياط (واجب) بايد پوشانده شود. و عورت زن كه در نماز بايد بپوشاند تمام بدن زن حتى سر و موى او است. مگر صورت به همان مقدار كه در وضو شستن آن واجب است، و دستها تا مچ و پاها تا ساق آنها، كه پوشاندن آنها (واجب نيست) ولى بر زن لازم است مختصرى از اطراف اين موارد را از باب مقدمه واجب بپوشاند.

(٣)

مسأله ٤- بر زن واجب است، گردن و زير چانه خود [بپوشاند]

را حتى بنابر احتياط واجب مقدارى از زير چانه را كه بعد از بستن روسرى ديده مى‌شود، بپوشاند.

(٤)

مسأله ٥- كنيز و دختر بچه (در پوشش نماز) مانند زن حر (آزاد) و بالغ مى‌باشند.

جز آنكه پوشاندن سر و مو و گردن بر اين دو واجب نيست.

(٥)

مسأله ٦- پوشاندن عورت از طرف پايين واجب نيست.

اما اگر لب پشت بام يا روى چيز شبكه مانندى بايستد و جاى آن باشد كه ناظر محترمى در آنجا وجود پيدا كند بگونه‌اى كه اگر ناظرى باشد از پايين عورت او را ببيند (يعنى وضعيت پايين طورى است كه احتمال عقلائى رفت و آمد در آنجا، هست) «در چنين وضعيتى» پوشاندن عورت از طرف پايين هم بنابر احتياط بلكه بنابر اقوا واجب است هر چند كه فعلا در آنجا ناظرى نباشد.

و اما روى شبكه مانندى كه وجود داشتن ناظرى در پايين آنجا ندارد مثل شبكه روى چاه، (در چنين جائى) پوشاندن عورت از طرف پايين بنابر اقوا واجب نيست مگر آنكه در آنجا ناظرى باشد

(٦)

مسأله ٧- پوشاندن عورت از نگاه كردن، تحقق پيدا مى‌كند به هر چيزى كه مانع نگاه كردن مى‌شود

و لو به وسيله دست و يا به وسيله ماليدن گل يا فرو رفتن در آب باشد حتى اينكه خود باسن‌ها براى ستر دبر كفايت مى‌كند ولى در ستر نمازى، ستر عورت با آنچه ذكر شد حتى در حال اضطرار كفايت نمى‌كند.

و بنابر اقوا با برگ درخت و علف و پنبه و پشمى كه بافته نشده‌اند- در حال اختيار و اضطرار- پوشاندن عورت جايز است اگر چه نپوشاندن عورت با درخت و علف موافق احتياط است كه ترك آن سزاوار نيست، و كسى كه چيزى حتى علف و برگ درخت جهت ستر ندارد، بنابر اقوا جايز است نماز كسى را كه هيچ‌گونه ساترى ندارد، بخواند. هر چند در صورت داشتن چيزى (مثل گل) كه به عورت بمالد، احتياط مستحب آنست كه بين وظيفه فاقد ساتر و وظيفه واجد ساتر، جمع نمايد.