تمام يك ركعت، جايز نيست، كما اينكه در صورت تقسيم سوره بر ركوعها، خواندن سوره حمد مشروعيّت ندارد مگر يك مرتبه در قيام اول. مگر آنكه سوره را در قيام دوّم يا سوم مثلا تكميل كند كه در چنين صورتى در قيام بعدى- بعد از ركوع- خواندن سوره حمد و سپس خواندن سوره يا مقدارى از آن بر او واجب است و همچنين هر وقت بعد از تمام شدن سوره- به ركوع برود، در قيام بعد از آن خواندن حمد واجب است؛ بر خلاف آن كه بعد از خواندن مقدارى از سوره به ركوع برود، كه در اين صورت (بعد از بلند شدن از اين ركوع) از همان جايى كه سوره مانده، مى‌خواند و سوره حمد را اعاده نمى‌نمايد، همانطورى كه دانستى بلى، اگر بعد از خواندن مقدارى از سوره به ركوع پنجم برود، سپس به سجده رود و بعد از دو سجده براى ركعت دوم بايستد، بنابر اقوا، بايد سوره حمد را بخواند و سوره را از همان جائى كه مانده است، بخواند، ليكن سزاوار نيست كه احتياط كردن- به اين كه ركوع پنجم بعد از خواندن آخر سوره (و تمام كردن آن) باشد و در ركعت دوم بعد از خواندن سوره حمد، از اوّل سوره‌اى شروع نمايد- ترك شود.

(١)

مسأله ١٠- تمام چيزهائى كه در نمازهاى واجب يوميّه معتبر است [در نماز آيات هم معتبر است‌]

، از قبيل شرايط و غيره و جميع آنچه را كه قبلا دانسته‌اى (گفته شده) و يا بعدا معلوم مى‌شود، از واجبات و مستحبات در قيام و قعود (نشستن) و ركوع و سجود و احكام سهو و شك در كم و زياد شدن ركعتها و غير آنها، در نماز آيات (هم) معتبر است، بنابراين اگر در شماره دو ركعت نماز آيات شك نمايد، نمازش باطل است، كما اينكه در هر نماز واجب دو ركعتى چنين است (شك در شماره ركعات موجب بطلان آن است) كه نماز آيات جزء نمازهاى واجب دو ركعتى است، اگر چه هر ركعت آن مشتمل بر پنج ركوع است، و اگر عمدا يا سهوا، ركوعى را از نماز آيات كم و يا زياد كند، نمازش باطل است، زيرا ركوع‌ها، ركن مى‌باشند و همچنين است قيام متّصل به اين ركوع‌ها (كه ترك آن عمدا يا سهوا نماز آيات را باطل مى‌كند) و اگر در انجام ركوع نماز آيات، شك كند، در صورتى كه محلّ آن نگذشته باشد، ركوع مى‌نمايد، و اگر محلّ آن گذشته باشد، نمازش را ادامه مى‌دهد و نمازش باطل نيست مگر اينكه بعدا معلوم شود كه يك ركوع كم يا زياد شده است و يا آنكه شك او در ركوع (طورى باشد كه) به شك در ركعتها برگردد، مثل اينكه نداند اين ركوع پنجم است تا آخر ركعت اول باشد يا ركوع ششم كه اول ركعت دوم باشد (كه در اين دو صورت نمازش باطل است).

(٢)

مسأله ١١- در نماز آيات، بلند خواندن حمد و سوره، مستحب است‌

، چه در شب باشد يا روز، حتّى در نماز آيات، گرفتگى خورشيد، و گفتن «اللّه اكبر» در هر دفعه‌اى كه مى‌خواهد به ركوع برود و در هر دفعه‌اى كه از ركوع بلند مى‌شود مستحب است، مگر در وقت بلند شدن از ركوع پنجم و دهم كه در اين دو مورد «سمع اللّه لمن حمده» مى‌گويد سپس به سجده مى‌رود. مستحبّ است نماز را طول بدهد، خصوصا در وقت گرفتن خورشيد و خواندن سوره‌هاى بزرگ مانند «يس» و «روم» و «كهف» و مانند اينها و كامل كردن سوره در هر قيامى، «مستحب است» و نشستن در جاى نماز آيات در حالى كه به دعا و ذكر تا بازشدن كامل قرص اشتغال داشته باشد، و يا آنكه هرگاه قبل از بازشدن كامل قرص از نماز آيات فارغ شود، دوباره آن را اعاده نمايد مستحبّ است.