بيشتر قبل از عادت و يا بعد آن خون ببيند، بطورى كه گفته شود وقت حيض و عادتش جلو و يا عقب افتاده است. (و در هر صورت) اگر بعدا معلوم شود كه حيض نبوده چون خونى را كه ديده كمتر از حد اقل حيض (سه روز) بوده است، بايد عبادتهائى را كه ترك كرده قضا نمايد. اما زنى كه صاحب عادت وقتيه نيست. او نيز به محض ديدن خون در صورتى كه داراى صفات حيض باشد حائض مى‌شود، و اگر داراى صفات حيض نباشد بايد با جمع بين تروك زن حائض و اعمال مستحاضه احتياط كند، پس اگر اين خون سه روز ادامه پيدا كرد آن را حيض قرار مى‌دهد، و اگر از سه روز بيشتر شد تا ده روز، اضافه را نيز حيض قرار مى‌دهد بنابراين به وظائف حائض اكتفا مى‌كند و نيازى به رعايت اعمال مستحاضه ندارد، اگر چه ترك احتياط سزاوار نيست.

(١)

مسأله ١٤- صاحب عادت وقتيه اگر در وقت عادت و قبل از آن، يا در وقت عادت و بعد از آن يا در وقت عادت و قبل و بعد از آن خون ببيند

در صورتى كه روى‌همرفته از ده روز بيشتر نشود همه را حيض قرار مى‌دهد و اگر از ده روز بيشتر شود فقط روزهاى عادت را حيض و بقيه را استحاضه قرار مى‌دهد.

(٢)

مسأله ١٥- اگر زنى سه روز متوالى خون ببيند

و به مقدار كمتر از ده روز خونش قطع شود سپس سه روز يا بيشتر خون ببيند. در صورتى كه همه روزهائى كه خون ديده با روزهائى كه در وسط آنها پاك بوده از ده روز بيشتر نباشد تمامى روزهائى كه خون ديده حيض است و روزهاى پاكى وسط هم ملحق به آن است چه آن دو خون يا يكى از آنها اوصاف حيض را داشته باشد يا نداشته باشد، چه صاحب عادت بوده و آن دو خون، يا يكى از آنها به عادتش برخورد كند يا نه، و در صورتى كه رويهم رفته بيشتر از ده روز باشد و هر كدام از دو خون و نقاء (پاكى) كمتر از ده روز باشد، پس اگر صاحب عادت است و يكى از آن دو خون در عادت بوده فقط همان را حيض قرار بدهد نه ديگرى را، همچنين اگر بعضى از روزهاى يكى از آن دو خون در عادت باشد نه ديگرى فقط همان خون را حيض قرار مى‌دهد نه خون ديگرى را. و همچنين اگر زن صاحب عادت عدديه است و عدد يكى از آن دو خون مساوى عادتش باشد بايد همان را حيض قرار دهد نه ديگرى را، و اين موافقت و مساوات خون با عدد صاحب عادت عدديه، بنابر اقوا مقدم است بر تميز و تشخيص به اوصاف (كه يكى ديگر از راههاى شناخت و اثبات حيض است)، و اگر زن صاحب عادت نيست يا هيچ يك از آن دو خون و يا بعضى از آن در عادت نباشد (در اين صورت) آن خونى را كه داراى صفات حيض است بايد حيض قرار دهد نه ديگرى را و اگر صاحب عادت وقتيه و عدديه است. و مقدارى از يكى از آن دو خون در وقت عادت بوده و ليكن عدد ايام خون مساوى عدد عادت نباشد و خون دوم به مقدار عادت بوده و ليكن در غير وقت عادت واقع شود در هر دو صورت بايد با جمع بين تروك زن حائض و اعمال‌