شستن آن قسمتى از ريش كه جزء حد صورت محسوب مى‌شود واجب است، و اگر ريش طورى باشد كه بگويند صورت را پوشانده واجب است ظاهر آن [١٤] شسته شود چه پرپشت باشد چه كم پشت، اگر چه بنابر احتياط مستحب در صورتى كه موى صورت كم پشت باشد بايد آب را به زير مو برساند، و در شستن دستها واجب است كه از مرفق تا سرانگشتها شسته شود و در شستن دستها مانند صورت بايد به عنوان مقدمه مقدارى از بالاى مرفق شسته شود و ناشسته گذاشتن مقدارى از صورت يا دستها، حتى به اندازه يك مو جايز نيست.

(١)

مسأله ٤- شستن قسمتهاى داخلى، مانند چشم و بينى و آن مقدار از لبها كه پس از بر هم نهادن پيدا نمى‌باشد، واجب نيست.

چنانكه شستن داخل سوراخى كه در بينى جاى حلقه است واجب نيست چه حلقه در آن باشد چه نباشد.

(٢)

مسأله ٥- برطرف كردن چرك زير ناخنها به غير از قسمتى كه جزء ظاهر حساب مى‌شود واجب نيست.

كما اينكه اگر ناخنهاى خود را بچيند و آنچه زير ناخنها است پيدا شود بايد اول چرك آن را برطرف كند و سپس (به عنوان وضو) آن را بشويد.

(٣)

مسأله ٦- اگر از دستها يا صورت گوشتى كنده شد شستن جاى آن كه ظاهر شده واجب است‌

و نيز شستن گوشت قطع شده اگر چه به پوست نازكى بند باشد واجب است.

(٤)

مسأله ٧- رساندن آب به شكافهائى كه پشت دست پيدا مى‌شوند

اگر فراخ باشند بطورى كه داخل آنها ديده شود واجب است وگرنه واجب نيست.

(٥)

مسأله ٨- برآمدگى روى پوست مانند تاولى كه موقع سوختن بوجود مى‌آيد

تا زمانى كه باقى است اگر چه پاره شود شستن ظاهر آن كفايت مى‌كند و رساندن آب به زير پوست واجب نيست، بلكه اگر قسمتى از پوست جدا شده و قسمتى باقى مانده باشد، شستن ظاهر قسمت باقى مانده كفايت مى‌كند و كندن تمام آن واجب نيست و اگر زير تمام پوست پيدا شود ولى پوست هنوز متصل است كه گاهى مى‌چسبد و گاهى نمى‌چسبد شستن زير آن واجب است و چنانچه (هنگام وضو گرفتن) چسبيده باشد بلند كردن يا كندن آن واجب است.

(٦)

مسأله ٩- وضو گرفتن به طريق فرو بردن (دست و صورت) در آب [وضوى ارتماسى‌] با مراعات شستن از بالا به پايين صحيح است‌

و در شستن دست چپ بايد موقع بيرون آوردن دست از آب نيت شستن (براى وضو) بكند تا مسح با آب جديد (كه آب وضو نيست) نباشد، بلكه در شستن دست راست نيز بايد به همين ترتيب عمل كند، مگر اينكه قسمتى از دست چپ را بگذارد كه آن را با دست راست بشويد تا آبى كه در دست راست مى‌ماند