چنانچه مى‌داند كه سابقا داراى ماده بوده و فعلا شك در منقطع شدن آن پيدا كرده، بنا را بر حالت اول بگذارد، و اگر حالت سابق را نداند، نمى‌تواند آن را داراى ماده بداند، با اين حال اگر نجاست به آن برسد بنابر اقوا محكوم به طهارت است.

(٢)

مسأله ١٣- آب راكد اگر به اندازه كر باشد با ملاقات نجاست، نجس نمى‌شود

مگر آنكه تغيير كند و اگر قسمتى از آب راكد تغيير كند، چنانچه بقيه آن به اندازه كر باشد، بقيه آن بر طهارتش باقى است. و آن قسمت متغير در صورتى كه با اين باقيمانده ممزوج شده و تغيرش از بين برود، پاك مى‌شود، ولى اگر باقيمانده كمتر از كر باشد همه آب نجس مى‌شود.

(٣)

مسأله ١٤- آب كر به دو صورت اندازه‌گيرى مى‌شود:

اول با وزن و آن يك هزار و دويست رطل عراقى است و اين مقدار بر حسب حقه [٥] كربلا و نجف اشرف هشتاد و پنج حقه و يك ربع و نيم بقالى و دو و نيم مثقال صيرفى است. و هر حقه نجف و كربلا نهصد و سى و سه مثقال و يك سوّم مثقال است.

و بر حسب حقه اسلامبول دويست و نود و دو و نيم حقه است و هر حقه اسلامبول دويست و هشتاد مثقال است. و بر حسب من شاهى شصت و چهار من بيست مثقال كم است و هر من شاهى يك هزار و دويست و هشتاد مثقال است. و بر حسب من تبريزى يكصد و بيست و هشت من بيست مثقال كم است. و بر حسب من بمبئى بيست و نه من و يك چهارم من است و هر من بمبئى چهل سير و هر سير هفتاد مثقال است. و بر حسب كيلوگرم رايج بنابر اقرب ٣٨٤ كيلو منهاى ٢٠ مثقال يا ٢٥/ ٣٨٣٩٠٦ گرم.

دوم با مساحت (گنجايش) و آن بنابر احتياط چهل و دو وجب و ٧/ ٨ وجب است بلكه اين اندازه خالى از قوت نيست.

(٤)

مسأله ١٥- آبى كه نمى‌داند كر است يا نه‌

اگر حالت سابق آن معلوم است بنا را بر آن حالت بگذارد و اگر معلوم نيست، بنابر اقوا با ملاقات نجاست، نجس نمى‌شود اگر چه ساير احكام كر بر آن جارى نيست.

(٥)

مسأله ١٦- اگر آب قليل كر شود

، و مى‌داند كه با نجاست ملاقات كرده و ليكن نداند كه ملاقات قبل از كريّت بوده يا بعد از آن، محكوم به طهارت است، مگر اينكه تاريخ ملاقات معلوم باشد و تاريخ كر شدن معلوم نباشد (كه در اين صورت محكوم به نجاست است) و اما اگر آب كر قليل شود و مى‌داند كه با نجاست ملاقات كرده است ولى‌