ترجمه تحرير الوسيلة (جامعه مدرسین) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٣٨٩ - مسأله ٥ - در سجده(سهو) مذكور، همزمان با اولين جزء عملى كند به آن سجده گفته مىشود، نيت واجب است
ولى اگر چندين بار سخن گفتن باشد مثل اينكه وسط سخن گفتن يادش بيايد (و حرف زدن را ترك كند)، سپس بعد از آن فراموش كند (كه سر نماز است) و مشغول سخن گفتن شود، (در اين صورت، به تعداد كلام) سجده سهو، متعدّد مىشود.
(١)
مسأله ٢- اگر يك مرتبه سلام زيادى بگويد
، و لو اينكه تمام (هر سه) صيغههاى سلام باشد، بايد براى سلام زيادى يك مرتبه، دو سجده سهو، نمايد و اگر سلام چند بار باشد، سجده سهو براى آن هم به همان تعداد است. و احتياط، تكرار سجده سهو است براى هر سلامى (مثلا اگر دو صيغه سلام را بيجا گفته، دو مرتبه دو سجده سهو بياورد) و همچنين است حال سجده سهو در تسبيحات اربع.
(٢)
مسأله ٣- اگر به گردن نمازگزار سجده سهو، و قضاى جزءهاى فراموش شده و چند ركعت نماز احتياط واجب باشد
، بايد سجده را از هر دوى آنها تأخير بيندازد و احتياط آن است كه ركعتهاى نماز احتياط را بر قضاى اجزاء، مقدم بدارد، بلكه وجوب اين تقديم خالى از رجحان نيست.
(٣)
مسأله ٤- واجب است بعد از نماز فورا سجده سهو را بجا آورد
و در صورتى كه تأخير بيندازد، گناه كرده است، اگر چه نمازش صحيح است، و وجوب سجده سهو و فوريّت آن به واسطه تأخير انداختن آن از بين نمىرود، پس بايد (بازهم) فورا سجده نمايد كما اينكه اگر مثلا آن را فراموش كند، تا يادش آمد، بايد فورا سجده نمايد و اگر تأخير بيندازد، گناه كرده است.
(٤)
مسأله ٥- در سجده (سهو) مذكور، همزمان با اوّلين جزء عملى كند به آن سجده گفته مىشود، نيّت واجب است
، و تعيين سبب سجده سهو و لو اينكه متعدد باشد، واجب نيست كما اينكه بنابر اقوا ترتيب در اسباب سجده سهو، موجب وجوب ترتيب در سجده سهو نمىگردد و تكبير در آن واجب نيست، اگر چه موافق احتياط است.
و احتياط آن است كه تمام آنچه در سجده نماز واجب است، خصوصا قرار دادن هفت موضع سجده بر زمين، در سجده سهو مراعات شود، هر چند واجب نبودن چيزى كه صدق نام سجده بر آن توقف ندارد، خالى از قوّت نيست ولى در سجده نكردن بر پوشيدنى و خوردنى، احتياط را ترك نكند و احتياط آن است كه در هر يك از دو سجده سهو اين ذكر مخصوص را بگويد:
«بسم اللّه و باللّه و صلى اللّه على محمّد و آل محمّد» يا بگويد: «بسم اللّه و باللّه اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد» يا بگويد: «بسم اللّه و باللّه السّلام عليك ايّها النّبىّ و رحمة اللّه و بركاته».
و احتياط آن است كه ذكر آخرى را اختيار كند، لكن واجب نبودن ذكر خصوصا ذكر مخصوص آن، خالى از قوّت نيست و واجب است بعد از سجده آخر (از دو سجده سهو) تشهد و سلام را بگويد، و تشهد واجب همان تشهد متعارف است كه در نماز هست، و سلام واجب، «السّلام عليكم» مىباشد.