درخواست به صحرا بيرون بروند، و جاى پاكيزه‌اى را براى نماز انتخاب كنند و بهتر آن است كه به شكلى و وضعى خارج شوند كه موجب جلب رحمت الهى باشد، مانند اينكه پا برهنه باشند.

(١) و از آن جمله است- منبر را با خود به صحرا ببرند و مؤذّنها پيشاپيش امام حركت كنند.

(٢) و از آن جمله است- آن چيزى كه اصحاب ذكر كرده‌اند كه با آنها پيرمردان و پيرزنان و كودكان و چهارپايان بيرون روند و ميان بچه‌ها و مادرهايشان جدايى افكنند تا شيون و گريه زياد كنند، و سبب ريزش بسيار رحمت الهى گردد، و كفّار ذمى و غير ذمّى را نگذارند كه با مردم به صحرا بروند.

(٣)

مسأله ١- بهتر است نماز استسقاء در وقت نماز عيد خوانده شود

اگر چه بعيد نيست كه وقت معيّنى نداشته باشد.

(٤)

مسأله ٢- براى اين نماز، اذان و اقامه نيست‌

بلكه مؤذّن عوض آنها سه مرتبه «الصلاة» مى‌گويد.

(٥)

مسأله ٣- مستحب است وقتى كه امام از نماز فارغ شد عباى خود را «پشت‌رو» نمايد

به اين كه قسمت راست آن را روى شانه چپ قرار دهد و برعكس (قسمت چپ آن را روى شانه راست بيندازد) و بر منبر رود و رو به قبله كند و صد مرتبه با صداى بلند «اللّه اكبر» بگويد، سپس به مردم طرف راستش نگاه كند و صد مرتبه با صداى بلند «سبحان اللّه» بگويد و پس از آن به مردم سمت چپ نگاه كند و صد مرتبه با صداى بلند «لا اله الّا اللّه» بگويد، و سپس رو به مردم كند و صد مرتبه خدا را حمد نمايد (مثلا الحمد للّه بگويد) و مانعى ندارد كه صدايش را در اينجا نيز بلند كند، كما اينكه متابعت مأمومين از امام در اين ذكرها بلكه و در بلند گفتن آنها مانعى ندارد، و شايد اين كيفيّت بيشتر جلب رحمت الهى نموده و براى تحصيل مقصود اميدواركننده‌تر باشد، سپس امام دستها را بلند كرده دعا مى‌كند و مردم دعا مى‌كنند و در دعا تضرّع و طلب عطف و رحمت الهى و انقطاع به او بسيار كوشش نمايند، و مانعى ندارد كه مردم به دعاهاى امام، آمين بگويند، سپس، امام خطبه مى‌خواند و در تضرّع و طلب عطوفت الهى مبالغه و كوشش فراوان مى‌نمايد و بهتر آن است كه اختيار كند بعض آنچه را كه از معصومين (عليهم السلام) وارد شده است مانند آنچه كه از مولاى ما امير المؤمنين (عليه السلام) وارد شده و اوّل آن «الحمد للّه سابغ النعم» است، و بهتر است كه در اين نماز دو خطبه مثل نماز عيد فطر و قربان بخواند و خطبه دوّمى را رجاء بجا آورد.

(٦)

مسأله ٤- همانطور كه خواندن اين نماز موقع كم شدن باران جايز است‌

خواندن آن به هنگام خشك شدن چشمه‌ها و چاه‌ها نيز جايز است.