، بايد نماز ظهر را مقدم بدارد اگر چه مقدارى از نماز عصر در خارج از وقت، واقع مى‌شود. و اگر براى شخص غير مسافر به مقدار خواندن چهار ركعت يا كمتر و براى مسافر به مقدار دو ركعت يا كمتر، وقت باقى مانده باشد. بايد نماز عصر را بخواند (و نماز ظهر را قضا نمايد) و اگر براى شخص غير مسافر به مقدار خواندن پنج ركعت يا بيشتر و براى مسافر به مقدار خواندن چهار ركعت يا بيشتر، وقت تا نصف شب باقى مانده باشد بايد نماز مغرب را مقدم بدارد و اگر كمتر از اين مقدار وقت براى غير مسافر و مسافر تا نصف شب باقى مانده باشد، بايد نماز عشا را مقدم بدارد و بعد از آن اگر به مقدار خواندن يك ركعت يا بيشتر، وقت باقى باشد، بايد فورا نماز مغرب را بخواند. و ظاهر آنست كه در اين صورت نماز مغرب اداء است اگر چه احتياط مستحب آنست كه نيت اداء و قضا نكند.

(٢)

مسأله ١٠- عدول (برگرداندن نيت از نماز بعدى به نماز قبلى جايز است‌

بر خلاف عكس كه عدول از نماز قبلى به نماز بعدى جايز نيست) بنابراين اگر نماز ظهر يا مغرب را شروع كرده و در اثناء آن روشن شود كه آنها را خوانده است، نمى‌تواند به نماز بعدى (عشاء يا عصر) عدول نمايد. بر خلاف جائى كه خيال مى‌كرده نماز اوّل را خوانده و شروع در نماز دوم نمايد و در اثناء خلاف آن روشن شود (كه آن را نخوانده است) كه بايد به نماز اول عدول نمايد در صورتى كه زمينه براى عدول باشد.

(٣)

مسأله ١١- اگر شخص مسافر به مقدار خواندن چهار ركعت، وقت داشته باشد

، و مثلا شروع به نماز ظهر نمايد و در اثناء نماز قصد اقامت كند، نمازش باطل است و نمى‌تواند عدول به نماز بعدى (عصر) نمايد پس بايد آن را رها كرده و نماز بعدى را شروع كند. كما اينكه در همين فرض، وقتى كه قصد اقامت داشته و شروع در نماز بعدى بنمايد سپس (در اثناء آن) از قصد اقامتش برگردد، عدول به نماز اول مشكل است.

(٤)

مسأله ١٢- بنابر احتياط واجب صاحبان عذر كه اميد دارند عذرشان در (اواخر) وقت برطرف گردد بايد نماز را از اول وقت تأخير اندازند

، مگر در تيمم كه سبقت گرفتن به نماز در آن جايز است مگر آنكه بداند عذرش در وقت برطرف مى‌شود همانگونه كه در بحث تيمم گذشت.

(٥)

مسأله ١٣- خواندن نماز مستحب در وقت نماز واجب مادامى‌كه وقت آن ضيق نشود بنابر اقوا جايز است‌

و همچنين خواندن نماز مستحب براى كسى كه قضاى نماز واجب به عهده دارد جايز است.

(٦)

مسأله ١٤- اگر يقين به داخل شدن وقت نمايد

و نماز را بخواند يا بر دليل معتبرى مانند