روزه گرفتن صحيح باشد، اعتكاف نيز صحيح است، ولى بافضيلت‌ترين اوقات آن ماه رمضان است و برترين ايام ماه رمضان دهه آخر آن است (اكنون) شرايط و احكام اعتكاف را بيان مى‌كنيم.

(١)

شرايط اعتكاف‌

(٢) براى صحيح بودن اعتكاف چند چيز شرط است: (٣)

اول: عقل‌

، بنابراين اعتكاف از شخص ديوانه اگر چه ادوارى باشد در زمان ديوانگى، و از شخص مست و مانند او از كسانى كه فاقد عقل مى‌باشند، صحيح نيست.

(٤)

دوّم: نيّت‌

، و در آن بعد از معيّن كردن اعتكاف علاوه بر قصد قربت و اخلاص، چيزى معتبر نيست و قصد وجه؛ يعنى، قصد وجوب يا استحباب، مانند ساير عبادات، لازم نيست (و رعايت قصد وجه به اين صورت است) كه در واجب قصد وجوب كند و در مستحب قصد استحباب نمايد، اگر چه سومين روز اعتكاف مستحبى واجب مى‌شود. و بهتر است كه از آغاز نيّت، ملاحظه وجوب روز سوّم را بكند بلكه در روز سوّم نيّتش را (به قصد وجوب) تجديد نمايد، و وقت نيّت در آغاز اعتكاف، اوّل طلوع فجر روز اول است؛ يعنى، تأخيرش از آن جايز نيست. ولى جايز است كه در اوّل شب يا در بين شب، اعتكاف را شروع كند و از همان زمان شروع نيّت اعتكاف مى‌كند، بلكه احتياط آن است كه شب اوّل را نيز در اعتكاف داخل كند و از اوّل شب نيّت كند.

(٥)

سوّم: روزه گرفتن‌

، پس اعتكاف بدون روزه صحيح نيست و لازم نيست كه روزه براى اعتكاف باشد، بلكه روزه غير اعتكاف هم كفايت مى‌كند، چه واجب باشد، چه مستحب، خواه براى خودش انجام دهد و خواه از ديگرى به عهده گرفته باشد، بدون اينكه فرقى بين اقسام اعتكاف و انواع روزه باشد، حتّى صحيح است كه اعتكافى را كه نذر كرده يا براى انجام آن اجير شده است در ماه رمضان انجام دهد. اگر قرينه‌اى كه آن را منصرف به غير ماه رمضان كند در بين نباشد، بلكه اگر اعتكاف در روزهاى معينى را نذر كند و روزه نذر هم به گردنش باشد، اگر روزه نذرى را در ايام اعتكاف بگيرد، مجزى است.

(٦)

چهارم: اعتكاف بايد كمتر از سه روز و شبهاى ما بين آنها نباشد

، اما بيشتر از آن مانعى ندارد و محدود به حد معيّنى نيست، اگر چه بعد از هر دو روز، سوّمين روز آن واجب است. پس اگر پنج روز اعتكاف كند، روز ششم واجب است و اگر هشت روز اعتكاف كند، روز نهم بنابر احتياط واجب، واجب است و همچنين ... و روز از طلوع فجر