ترجمه تحرير الوسيلة (جامعه مدرسین) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ١٤٩ - مسأله ٤ - اگر كسى در اثناء نماز جماعت بر ميت برسد، مىتواند اقتداء كند
و بايد نماز ميت بعد از غسل و كفن و حنوط باشد، مگر در مورد ميّتى كه اينها از او ساقط باشد، مانند شهيد، و يا آنكه ممكن نباشد، كه در اين صورت بدون آنها نماز بر او خوانده مىشود. و بايد عورتش پوشيده باشد و كسى كه اصلا كفنى ندارد اگر با چيزى ستر عورتش قبل از قرار دادن در قبر ممكن است بايد با آن چيز پوشيده و نماز بر او بخواند.
وگرنه بايد قبرى برايش كنده و در لحد او را به پشت بخوابانند و پس از پوشاندن عورت او با خشت يا سنگ يا خاك بر او نماز خوانده شود، و بعد از نماز او را به حالتى كه واجب است در قبر مىخوابانند و دفن مىنمايند.
(١)
مسأله ١- طهارت از حدث و خبث و ساير شرايط نمازى كه داراى ركوع و سجود است
، در نماز ميت شرط نيست و (همچنين) ترك چيزهائى كه مانع نماز مىباشند در نماز ميت شرط نيست مگر مثل قهقهه و سخن گفتن كه احتياط در ترك آنها است بلكه احتياط مستحب آنست كه تمام شرايط نماز در نماز ميت مراعات شود.
(٢)
مسأله ٢- در صورتى كه رو به قبله بودن ممكن نباشد ساقط است
و اگر قبله مشتبه باشد و دانستن آن ممكن نباشد و علاماتى كه در صورت ندانستن قبله بايد به آنها رجوع شود نيز نباشد، در صورت امكان بايد به گمان عمل شود و در غير اين صورت بايد به چهار طرف خوانده شود.
(٣)
مسأله ٣- اگر نتواند ايستاده بر ميت نماز بخواند
و كسى ديگر هم كه ايستاده قادر بر آن باشد وجود نداشته باشد، بايد نشسته بر او نماز بخوانند. ولى با بودن كسى كه قادر بر آن است بالخصوص بر او واجب است و بنابر اظهر، نماز عاجز از او كفايت نمىكند. اما در صورتى كه شخص قادر معصيت كرده و وظيفهاش را انجام ندهد، بايد عاجز طبق وظيفهاش عمل نمايد، و اگر شخص قادرى نباشد و عاجز نماز ميت را بخواند سپس قبل از آنكه دفن شود شخص قادرى پيدا شود، بنابر احتياط بايد شخص قادر نماز را دوباره بخواند، هر چند كه كفايت نماز اول خالى از وجه نيست، اما اگر عاجز به اعتقاد آنكه شخص قادرى نيست نماز ميت را بخواند سپس معلوم شود چنين شخصى از اول وجود داشته و اعتقادش اشتباه بوده است، بنابر اقوا نماز عاجز كافى نيست.
(٤)
مسأله ٤- اگر كسى در اثناء نماز جماعت بر ميت برسد، مىتواند اقتداء كند
و در تكبير تبعيت از امام مىنمايد و تكبير اول خودش را اول نمازش بداند و شهادتين را مىگويد و هنگامى كه امام مثلا تكبير سوم را گفت بايد با او تكبير بگويد كه تكبير دوم او باشد، بنابراين صلوات بر نبى و آل او مىفرستد و وقتى كه امام نماز را تمام كرد بايد بقيه تكبيرها با دعاها را، در صورت امكان هر چند مختصرا، بگويد و اگر مردم مهلتش ندادند بايد فقط تكبير را پشت سر هم در محل ايستادن خود بدون دعا بگويد.