، چنانچه برايش ممكن است كه سجده نموده و قبل از ركوع (ركعت دوّم) يا در ركوع به امام برسد، بايد انجام دهد و نماز جمعه‌اش صحيح است و اگر نتواند اين چنين خود را به امام برساند، در ركوع (ركعت دوّم) از او متابعت نمى‌كند، بلكه به متابعت از او در دو سجده (ركعت دوّم) اكتفا مى‌نمايد و آن دو سجده را، براى ركعت اوّل نيت مى‌كند كه يك ركعت از نماز جمعه‌اش با امام تكميل مى‌شود، و پس از آن ركعت دوم را خودش انجام مى‌دهد، و نمازش تمام است، و اگر با آن دو سجده ركعت دوّم را نيّت كند، گفته شده آن دو را به حساب نمى‌آورد، و براى ركعت اوّل سجده مى‌كند و ركعت دوّم را مى‌خواند و نمازش صحيح است، و همين قول روايت شده است- و گفته شده، نمازش باطل است. و احتمال دارد در صورتى كه از روى غفلت يا جهل، آن سجده‌ها را براى ركعت دوّم نيّت كند كه اين دو سجده براى ركعت اوّل قرار گيرد، و ركعت دوّم را مثل فرض اول (كه دو سجده را براى ركعت اوّل آورده بود) بخواند.

و اين مسأله خالى از اشكال نيست، بنابراين احتياط آن است كه آن دو سجده را حساب نكند و براى ركعت اوّل، سجده بجا آورد (و نماز را تمام كند) و ظهر را هم بخواند و همچنين است اگر با آن دو سجده، تبعيّت امام را قصد نموده باشد.

(٣)

فرع پنجم- نماز جمعه مانند نماز صبح، دو ركعت است‌

، و مستحب است در نماز جمعه، قرائت بلند خوانده شود، و در ركعت اوّل، سوره جمعه و در ركعت دوّم، سوره منافقين خوانده شود، و در نماز جمعه دو قنوت است، يكى از آنها قبل از ركوع ركعت اوّل است و دوّمى بعد از ركوع ركعت دوّم مى‌باشد، و قبلا بعضى از احكام مربوط به نماز جمعه در مباحث قرائت و غير آن گذشت. و احكام نماز جمعه در شرايط و موانع و مبطلات و خلل (نقائص و زيادات) و شك و سهو و غير اينها، همانهايى است كه در كتاب طهارت و نماز گذشت.

(٤)

نماز دو عيد؛ فطر و قربان‌

(٥) و اين نماز با حضور امام (عليه السلام) و باز بودن دستش و گرد آمدن بقيّه شرايط واجب است و در زمان غيبت (حضرت مهدى (عج)) مستحب است و احتياط آن است كه در زمان غيبت بصورت فرادا خوانده شود، و جماعت خواندن آن به قصد رجاء- نه به قصد اينكه شرعا وارد شده است- مانعى ندارد و وقت آن از طلوع خورشيد تا ظهر است و