ترجمه تحرير الوسيلة (جامعه مدرسین) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٣٦٩ - مسأله ٧ - اگر يكى از شكها برايش پيدا شود و وظيفهاش را در آن نداند
سجده برمىگردد.
(١)
مسأله ٣- اگر در شكهايى كه تمام كردن دو سجده در آنها معتبر است، در تمام كردن دو سجده و تمام نكردن آنها، شك نمايد
، چنانچه در محل آن؛ يعنى، در حال نشستن قبل از ايستادن يا تشهد باشد نمازش باطل است و اگر بعد از گذشتن از محل آن باشد، مورد اشكال است كه نبايد احتياط ترك شود، به اينكه بنا را بر آن (اكثر) بگذارد و عمل به شك نمايد و نماز را اعاده كند.
(٢)
مسأله ٤- شك در ركعات نماز در غير صورى كه ذكر شد، موجب باطل شدن نماز است
، اگر چه طرف كمتر شك، چهار و بعد از تمام كردن هر دو سجده باشد، يا آن كه شك بين چهار و كمتر و بيشتر از آن، بعد از تمام كردن دو سجده باشد، مانند شك بين سه و چهار و شش.
(٣)
مسأله ٥- اگر بين دو و سه، شك نمايد
و به وظيفهاى كه در اين شك دارد عمل نمايد، و بعد از فارغ شدن از نماز احتياط، شك كند كه آيا شك سابق او قبل از تمام شدن دو سجده بود يا بعد از آن، بنا را بر صحّت مىگذارد و به شك خود اعتنا نمىكند، و امّا اگر در اثناى نماز يا بعد از آن و قبل از خواندن نماز احتياط يا در اثناى نماز احتياط، چنين شكى برايش پيدا شود، احتياط آن است كه بنابر آن بگذارد و به وظيفهاى كه در اين شك دارد، عمل نمايد، سپس نماز را اعاده كند.
(٤)
مسأله ٦- اگر بعد از فارغ شدن از نماز شك نمايد
كه آيا شك او در نماز موجب آوردن يك ركعت (نماز احتياط) بوده يا دو ركعت، احتياط آن است كه هر دو را (هم يك ركعت و هم دو ركعت را) بياورد، سپس نماز را اعاده كند و همچنين است اگر نداند كه شك او كدام يك از شكهاى صحيح بوده است كه بايد بعد از عمل كردن به مقتضاى جميع آنها، نماز را اعاده نمايد و اين (عمل به وظيفه همه شكها) با خواندن دو ركعت (نماز احتياط) ايستاده و دو ركعت (نماز احتياط) نشسته و سجده سهو تحقق پيدا مىكند و همچنين است اگر محتملات او منحصر به شكهاى صحيح نباشد، بلكه بعضى از وجوه باطل را هم احتمال دهد كه احتياط آن است كه به وظيفه همه شكهاى صحيح عمل كند و سپس نماز را اعاده نمايد.
(٥)
مسأله ٧- اگر يكى از شكها برايش پيدا شود و وظيفهاش را در آن نداند
، چنانچه وقت وسعت نداشته باشد يا در اين وقت توانائى ياد گرفتن نداشته باشد، در صورتى كه يكى از احتمالاتش نسبت به وظيفهاش در چنين موردى، رجحان داشته باشد، بايد به همان عمل نمايد وگرنه به يكى از احتمالاتش عمل كرده و نمازش را تمام كند و در صورت وسيع بودن وقت، نمازش را احتياطا اعاده نمايد، و اگر بعدا معلوم شود كه بر خلاف واقع، وظيفه و عمل شك را انجام داده است، در صورتى كه نماز را در وقت نياورده باشد، بايد از نو