كما اينكه نگاه كردن به عورت ديگرى هر چند كه ديوانه يا طفل مميز باشد حرام است. اما پوشاندن عورت از فرد غير مميز واجب نيست همانطورى كه نگاه كردن به عورت طفل غير مميز جايز است همچنانكه نگاه كردن زن و شوهر و مالك و مملوكه به عورت يكديگر جايز است اما نگاه كردن مالكه و مملوك او به عورت يكديگر بلكه بنابر اظهر به ساير اعضاء بدن يكديگر هم جايز نيست و در اينجا منظور از عورت در مورد زن «قبل» و «دبر» است و در مرد قبل و دبر و بيضتين مى‌باشد. و باسن و رانها و حتى عانه [٩] و عجان [١٠] از عورت حساب نمى‌شود. هر چند احتياط اينست كه از نگاه كردن و در معرض نگاه ديگران قرار دادن مويى كه در اطراف عورت مى‌رويد اجتناب شود و پوشاندن ناف و زانو و مابين آنها مستحب است.

(٣)

مسأله ٢- پوشاندن عورت با هر چه كه آن را بپوشاند

و لو مثلا با دست خود يا با دست زوجه‌اش كفايت مى‌كند.

(٤)

مسأله ٣- نگاه كردن به عورت ديگرى از پشت شيشه‌

و حتى در آئينه و آب زلال و صاف جايز نيست.

(٥)

مسأله ٤- اگر ناچار شود در مقام معالجه به عورت شخص ديگرى نگاه كند

احتياط واجب آنست كه اگر با نگاه كردن در آئينه‌اى كه مقابل عورت قرار گيرد، رفع ضرورت مى‌شود، به اين طريق عمل كند وگرنه مانعى ندارد.

(٦)

مسأله ٥- مقاديم بدن- سينه و شكم- را رو به قبله يا پشت به قبله قرار دادن‌

در حال تخلى حرام است اگر چه خود عورت را از قبله بگرداند. و ميزان پشت كردن و رو به قبله بودن عرفى است. و ظاهرا زانوها در پشت به قبله و يا رو به قبله بودن دخالت ندارند و احتياط واجب اينست كه هرچند مقاديم بدن رو به قبله نباشد تنها عورت را هم رو به قبله نكند و بنابر احتياط واجب حرام است كه در حال استبراء نيز رو به قبله يا پشت به قبله باشد، بلكه اگر با استبراء قطره‌هاى بول خارج شود اقوا حرمت است در حال استنجاء ترك احتياط يعنى رو به قبله و يا پشت به قبله نمودن سزاوار نيست اگر چه بنابر اقوا حرام نمى‌باشند و اگر ناچار شود كه رو به قبله يا پشت به آن بنشيند مخير است (اگر چه) احتياط مستحب است كه پشت به قبله نمايد و اگر ناچار شود كه يا عورت خود را از ناظر