رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٥٥ - عايشه با امير المؤمنين عليه السلام

همين كه پرده حرمت او به واسطه طلحه و زبير دريده شد، در مذمت اين دو تن كافى است.[١]

عايشه با امير المؤمنين عليه السلام‌

ابن سعد در جريان وفات رسول خدا صلى الله عليه وآله از عايشه نقل مى‌كند كه گفت: هنگامى كه بيمارى رسول خدا صلى الله عليه وآله سنگين و دردش شديد شد در حالى كه فضل بن عباس و مرد ديگرى زير بغل‌هاى آن حضرت را گرفته بودند و پاهايش بر روى زمين كشيده مى‌شد از منزل خارج گرديد.

راوى خبر از عايشه، كه عبيدالله بن عبدالله بن عتبه بن مسعود است گويد: آنچه را كه عايشه گفته بود براى ابن عباس بازگو كردم. ابن عباس به من گفت: آيا مى‌دانى مردى كه عايشه نامش را نگفت چه كسى بود؟ گفتم: نه. گفت: او على بن ابى طالب بود. سپس گفت: عايشه دلِ خوشى از او نداشت.[٢]

[١] - تاريخ طبرى ٤/ ٤٦٥، الكامل ٣/ ٢١٤:

[٢] الطبقات الكبرى ٢/ ٣٥٩ و ٣٦٥، تاريخ طبرى ٣/ ١٨٩ و الروض الأنف ٤/ ٤٣٣.