رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ١٢٨ - معاويه
همين دليل به اجياد[١] رفته و او را در آن جاگذاشته است و اشعار حسّان- كه قبل از فتح مكه زمانى كه بازار هَجو ميان مسلمانان و مشركان در زمان حيات رسول خدا صلى الله عليه وآله داغ بود سروده شده- ناظر به همين واقعه است:
اين كودك كه در حاشيه بطحا بدون گاهواره بر خاك افكنده شده از آنِ كيست؟
زنى سپيد و پاكيزه نفس او را زاده كه از نسل عبد شمس و دارى صورتى صاف است.[٢]
زياد بن ابيه نيز در پاسخ به نامهاى كه معاويه در آن، او را به داشتن مادرى چون سميه سرزنش كرده بود، چنين پاسخ داده كه: مرا به داشتن مادرى چون سميه سرزنش كردهاى؛ پس اگر من پسر سميه هستم تو فرزند چندين پدر هستى.[٣]
مىگويم: اسلام آنچه قبل از آن بوده را مىپوشاند بلكه حتى مسلمان شدنِ ظاهرى نيز همين حكم را دارد اما جماعتى كه با بغض و كينه و دشمنى و
[١] - اجياد يا جياد، منطقهاى در مكه، كنار كوه صفا است- مترجم.
[٢] -
|
لمن الصبي بجانب البطحاء |
في الترب ملقى غير ذي مهد |
|
|
نجلت به بيضاء آنسٌ |
من عبد شمس صلته الخد |
|
ربيع الابرار ٤/ ٢٧٦.
[٣] - شرح نهج البلاغه ١٦/ ١٨٣.