رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٢٥ - طلحه

(ناكثان بيعت شكنان)

پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله اين گروه را به دليل شكستن سوگندشان و نقض پيمان و ميثاقشان به اين نام، خوانده است؛ نقض بيعتى كه محكم و استوار با حضرت امير المؤمنين عليه السلام بسته بودند وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا[١] و به ستم و سركشى آن‌ها را انكار كردند در حالى كه دل هاى ايشان يقين به آن‌ها داشت.

رهبران اين فتنه عبارت بودند از طلحه، زبير و عايشه. بنابراين، سزاوار است پيش از هر چيز اين سه تن را بيشتر بشناسيم.

طلحه‌

وى، ابو محمد طلحه بن عبيد الله بن عثمان، از بنى تميم بن مرّه است. پدرش پسر عموى ابوبكر بوده، مادرش صعبه دختر حضرمى است. وى پيش از عبيد الله، همسر ابوسفيان بن صخر بوده كه وى را طلاق داده اما پس از طلاق، باز دلش هواى وى را كرده و اشعارى با مطلع زير در باره وى سرود:

[١] - سوره نمل/ ١٤.