رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٧٤ - حفصه و عايشه؛ نبرد مشترك

[پيامبر] بخشى از آن را اظهار كرد و از بخشى [ديگر] اعراض نمود. پس چون [مطلب‌] را به آن [زن‌] خبر داد، وى گفت: چه كسى اين را به تو خبر داده؟» گفت: «مرا آن داناى آگاه خبر داده است.»* اگر [شما دو زن‌] به درگاه خدا توبه كنيد [بهتر است‌]، واقعاً دلهايتان انحراف پيدا كرده است. و اگر عليه او با يكديگر همدست شويد، در حقيقت، خدا خود سرپرست اوست، و جبرئيل و صالح مؤمنان [نيز ياور اويند] و گذشته از اين، فرشتگان [هم‌] پشتيبان [او] خواهند بود.

چنانكه مشاهده مى‌شود اين آيات سراسر تهديد و وعيد و انكار شديد و سخنان درشت نسبت به آن‌ها است و همه اينها جز تعبيرى از درد و رنج درونى كه رسول خدا را با اين افشاى سرّ از درون مى‌سوزاند نيست.

ما در اين جريان، موضع گيرى واحدِ اين دو تن را به خوبى مى‌بينيم كه در آيه از آن به همدستى تعبير شده است. اين آيات، به اندازه‌اى واضح و روشن است كه با توجه به آن‌ها، اگر خبرى يا اثرى دال بر اينكه ميل پيامبر به عايشه بيش از ساير همسران آن حضرت بوده، يا اگر از خود عايشه خبرى نقل شود كه گفته باشد: من محبوب‌ترين همسر پيامبر بودم، صحيح نبوده و اگر ناقلى يا نويسنده‌اى چنين اخبارى را نقل كرده از روى سادگى يا نادانى بوده است، خصوصاً كه از اهل سنت و پيروان قاعده «حسبنا كتاب الله» باشد كه كتاب خدا را بى‌نياز از هر حديث و روايتى،