رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٢١٣ - نادانى و جدل

رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمود:

إنَّ هَذَا وَ أصْحَابَهُ يَقْرَؤُنَ الْقُرْآنَ لا يُجَاوِزُ تَرَاقِيهِمْ يَمْرَقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرَقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمْيَةِ ثُمَّ لا يَعُودُونَ فِيهِ حَتَّى يَعُودَ السَّهْمُ فِي فُوقِهِ فَاقْتُلُوهُمْ هُمْ شَرُّ البَرِيَّةِ.

اين مرد و اصحاب او قرآن مى‌خوانند اما آن قرآن از شانه‌هايشان فراتر نمى‌رود و چون تيرى كه از چله كمان رها شود از دايره دين بيرون مى‌روند و چنانكه تير پس از پرتاب به سمت فوق خود بر نگشته و با نوك پيكان به هدف مى‌نشيند آن‌ها نيز به سوى دين باز نخواهند گشت؛ پس آن‌ها را بكشيد كه ايشان بدترين مردم هستند.[١]

در اين‌جا خطاب به شيخين (ابوبكر و عمر) بايد گفت كه: بر شما گوارا باد!

چه قدر شما دو نفر رئوف و رحيم و دل‌رحم بوديد اگر اجتهاد شما در برابر نصِّ پيامبر نبود و اين مردِ نمازخوانِ عابدِ ساجد را مى‌كشتيد اوضاع زير و رو مى‌شد. اين هم يكى ديگر از فوايد قاعده (اجتهاد در برابر نصّ) كه رهبر مارقان را از خطر مرگ نجات داد.

نادانى و جدل‌

هنگامى كه على عليه السلام خواست ابوموسى را به حكميت بفرستد، دو نفر از خوارج به نام‌هاى زُرعه بن برج طايى و حرقوص بن زهير سعدى تميمى‌

[١] - مسند احمد بن حنبل ٣/ ١٥« أحاديث ابوسعيد خدرى»