پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٨ - ب خوشرفتارى

وصيّت كرد: پسر عمو! از آن زمان كه با من زندگى كرده‌اى آيا به تو دروغ گفته و يا خيانت ورزيده و يا از فرمانت سر برتافته‌ام؟ على عليه السّلام فرمود: زهرا جان! از گفتن چنين سخنانى به خدا پناه مى‌برم، تو به عظمت خدا آگاه‌تر، و نيكوكارتر و تقواپيشه‌تر و بزرگوارتر از آن بودى كه چنين سخنانى درباره‌ات گفته شود، تو بيش از همه از خدا بيم داشتى، به خدا سوگند! يك بار ديگر مصيبت جانكاه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم برايم تكرار شد، رحلت و از دست دادن تو، فوق العاده برايم سنگين است، همه از خداييم و به سوى خدا بازمى‌گرديم.[١]

از ابو سعيد خدرى نقل شده گفت: على بن ابى طالب عليه السّلام روزى گرسنه بود نزد فاطمه آمد و بدو فرمود: فاطمه جان! چيزى در خانه دارى تا رفع گرسنگى كنم؟

عرض كرد: خير، سوگند به آن كسى كه پدرم را به پيامبرى و تو را به وصايت و جانشينى وى كرامت بخشيد امروز چيزى براى خوردن در اختيار ندارم و از دو روز پيش خوراكى نداشتيم مگر همان مقدارى كه شما را بر خود و فرزندانم حسن و حسين ترجيح دادم.

على عليه السّلام فرمود: فاطمه جان! چرا مرا در جريان قرار ندادى برايتان چيزى تهيه كنم؟

حضرت زهرا عليها السّلام عرضه داشت: اى ابو الحسن! من از خداى خود شرم دارم تو را بر تهيه چيزى كه قادر بر آن نيستى مجبور كنم.[٢]

اين زن و مرد نمونه اسلام، بدين‌گونه گذران زندگى كردند، آنان وظايف خود را انجام دادند و برجسته‌ترين الگوى اخلاق اسلامى را ارائه دادند، چرا اين‌گونه نباشد؟ در صورتى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در شب عروسى آندو، به على عليه السّلام فرمود: على جان! همسرت، بهترين همسر است و به فاطمه عليها السّلام فرمود: فاطمه جان! شوهرت بهترين شوهر است‌[٣] و فرمود:

[١] . روضة الواعظين ١/ ١٥١.

[٢] . بحار الأنوار: ٤٣/ ٥٩.

[٣] . همان ٤٣/ ١١٧، ١٣٢.