پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢ - مقدمه

إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ؛[١]

تو فقط بيم دهنده‌اى، و هر گروهى راهنمايى دارد.

پيامبران و جانشينانشان، مسئوليّت هدايت مردم را بر عهده دارند و وظايف و مسئوليّت آن‌ها بدين شرح است:

١. وحى را كامل و دقيق دريافت كنند كه چنين امرى به آمادگى تمام نياز دارد. از اين‌رو، خداوند خود فرستادگان الهى را برمى‌گزيند، و قرآن از آن آشكارا سخن گفته است:

اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ‌؛[٢]

خدا آگاه‌تر است رسالت خويش را كجا قرار دهد.

و اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ؛[٣]

خداوند از فرستادگانش هركه را بخواهد برمى‌گزيند.

٢. رسالت الهى را به بشر برسانند. ابلاغ چنين رسالتى به داشتن صلاحيّت كامل بستگى دارد، و اين شايستگى مبتنى بر آگاهى لازم از جزئيات، اهداف رسالت و مصونيّت از اشتباه است:

كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ‌؛[٤]

مردم در آغاز، يك دسته بودند، خداوند پيامبران را برانگيخت تا مردم را مژده و بيم دهند و كتاب آسمانى را كه به سوى حق دعوت مى‌كرد، با آن‌ها نازل نمود تا در اختلافاتى كه بين مردم وجود داشت، ميانشان داورى كنند.

٣. امتى وفادار و پايبند به رسالت الهى به وجود آورند و آنان را براى حمايت از رهبر، آماده سازند. قرآن با كاربرد دو واژه «تربيت» و «تعليم» اين‌

[١] . رعد/ ٧.

[٢] . انعام/ ١٢٤.

[٣] . آل عمران/ ١٧٩.

[٤] . بقره/ ٢١٣.