پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨٩ - ٣ فاطمه در بوته امتحان

ابو طالب در كمين آن‌ها بود.[١]

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم پس از رحلت ابو طالب عليه السّلام خود، به بيان اهميّت اين پشتيبانى مى‌پردازد و مى‌فرمايد: تا زمانى‌كه ابو طالب در قيد حيات بود، قريش هم چنان از تعرّض به من عاجز و ناتوان بودند.[٢]

قريش، جام كينه‌توزى و آزار و اذيّت خود را در آن برهه دشوار از عمر رسالت، بر وجود نازنين رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم فرو ريختند و براى كاستن از مقام و جايگاه و شخصيت وى كليّه ابزار و وسائل آزار و اذيّت و استهزاء و تمسخرى را كه در اختيار داشتند، به كار گرفتند.

پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در مسير حفظ مبانى و اصول و ارزش‌هاى دعوت و رسالت خويش، دشوارى‌هايى را متحمّل شد كه هيچ‌يك از پيامبران خدا، تحمّل نكردند. تا آن‌جا كه فردى نادان و سبك‌سر از قريش مشتى خاك از زمين برگرفت و بر سر و صورت مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم پاشيد و حضرت با تحمل اين آزار و اذيّت، به خانه بازمى‌گردد، فاطمه به سيماى پدر مى‌نگرد و نظاره‌گر اذيت و آزار قريش در مورد پدر بزرگوار خويش است. زهرا عليها السّلام مى‌ديد دشمنان با اين‌گونه اهانت‌ها هم‌چنان بر ادامه خودپسندى و غرور خويش پافشارى دارند و از مشاهده اين‌گونه صحنه‌ها، رنج و اندوه به دل مباركش راه مى‌يافت. و بى‌پروايى جاهلان و مغروران متكبّر قريش، نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم برايش فوق‌العاده سنگين بود، آن‌گاه به سمت پدر مى‌رود و خاك از چهره پاكش مى‌زدايد و با آب سر و صورت مباركش را شست و شو مى‌دهد.

[١] . البداية و النهاية ٣/ ١٥١، سيره ابن هشام ١/ ٤١٦.

[٢] . كشف الغمة: ١/ ١٦، المستدرك على الصحيحين: ٢/ ٦٢٢ با الفاظ ديگر.