پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٢ - فعاليتهاى بازرگانى

«حلف الفضول» بود كه قبايل قريش دعوت او را پذيرا شده و با امضاى قراردادى متعهد شدند از مظلومان و ستمديدگان مكه و يا ديگر كسانى كه وارد اين شهر مى‌شوند، حمايت كرده و حق آنان را از ستم‌پيشگان بستانند و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم در اين زمينه فرموده بود: «در خانه عبد اللّه بن جدعان شاهد پيمانى بودم كه اهميّت تشكيل آن از شتران سرخ‌مو برايم دوست داشتنى‌تر است و اگر در عصر اسلام نيز به بستن چنين پيمانى دعوت شوم، آن را پذيرا خواهم شد.[١]»

ورقة بن نوفل، پسر عموى حضرت خديجه به تحقيق و بررسى كتب مسيحيان و يهوديان آشنايى كامل داشت و به بخشى از دستوراتى كه از آن‌ها مى‌پسنديد، عمل مى‌كرد، نه به اين اعتبار كه وى با مسيحيان و يهوديان معاشرت داشت و نه بدين سبب كه مكه محل استقرار آنان بود، بلكه بدين جهت كه وى آيين بت‌پرستى و بت‌ها را به باد تمسخر و استهزاء مى‌گرفت و در جستجوى دين و آيينى بود كه به واسطه آن آرامش خاطر يابد.[٢]

بنابراين، حضرت خديجه عليها السّلام از خاندان والاتبار و معروف به علم و دانش و ديندارى، به‌شمار مى‌آمد و كسان و نزديكانش بر آيين حنيف ابراهيم عليه السّلام و در سرزمين جزيرة العرب در انتظار ظهور و پيدايش دين حق به سر مى‌بردند.

فعاليت‌هاى بازرگانى‌

اشراف و بزرگان قريش از حضرت خديجه عليها السّلام خواستگارى كردند و مظاهر فريبنده‌اى بر او عرضه نمودند ولى آن بانوى بزرگ به هيچ‌يك از آنان‌

[١] . سيرة ابن هشام ١/ ١٣٤ چاپ دار المعرفه بيروت.

[٢] . سيرة الائمة الاثنى عشر ١/ ٤٢.