پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣ - زهرا عليها السلام در نگاه رسول اكرم صلى الله عليه و اله و سلم

مردم به‌شمار مى‌آمد، تپش قلب مباركش و نگاه‌ها و كارهايى كه بدان‌ها دست مى‌زد و گام‌هاى تلاش‌گرانه و پرتو نور انديشه‌اش در گفتار و كردار و امضا، يعنى سنّتش، بلكه وجودش سراسر، نمايى از نشانه‌هاى دين و منبعى براى قانون‌گذارى و مشعلى فرا راه هدايت و راه رهايى انسان‌ها، تلقى مى‌شد.

اين ويژگى‌ها مدال افتخارى به‌شمار مى‌آيد كه از سوى خاتم پيامبران بر سينه زهراى مرضيّه نصب گرديده است، كه با گذشت زمان و پيشرفت جوامع و در راستاى بيان اصل بنيادين اسلامى در سخنانش به فاطمه، بر درخشندگى آن سخنان افزوده مى‌شود، آن‌جا كه مى‌فرمايد:

«يا فاطمه! اعملى لنفسك فأنى لا اغنى عنك من الله شيئا»؛

فاطمه جان! براى فردايت، خود عمل كن، چراكه در آن روز من برايت سودى نخواهم داشت.[١] نيز فرمود:

«كمل من الرّجال كثير و لم يكمل من النّساء إلّا مريم بنت عمران و آسية بنت مزاحم إمرأة فرعون و خديجة بنت خويلد و فاطمة بنت محمد»؛[٢]

مردان زيادى به كمال دست يافتند ولى از بانوان تنها چند تن به كمال رسيدند، مريم دختر عمران، آسيه دختر مزاحم همسر فرعون، خديجه دختر خويلد و فاطمه دخت محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلم.

و فرمود:

«إنّما فاطمة شجنة منّى، يقبضنى ما يقبضها و يبسطنى ما يبسطها،[٣] و إنّ‌

[١] . فاطمة الزهرا وتر فى غمد از مقدمه سيد موسى صدر.

[٢] . فصول المهمة ٢٧، تفسير الوصول ٢/ ١٥٩.

[٣] . مستدرك حاكم ٣/ ١٥٤، كنز العمال ١٢/ ١١١، حديث ٣٤٢٤٠.