پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣١ - ٥ زهرا عليها السلام در آيه مباهله
هيچكس حتى عمه خود صفيّه و دختر عمويش ام هانى و هيچيك از زنان خلفاى سهگانه و ديگر مهاجران و انصار را براى اينكار فرانخواند و غير از حسنين عليهما السّلام نيز هيچيك از فرزندان بنى هاشم و فرزندان صحابه و غير از على عليه السّلام هيچيك از نزديكان و هيچ فردى از ايمان آوردگان سابق را، نطلبيد- به گفته فخر رازى در تفسيرش- حضرت با پوشيدن رداى سياهى موئين براى انجام مباهله از منزل خارج شد.
رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم در حالى كه حسين عليه السّلام را در آغوش و دست حسن را در دست داشت و فاطمه پشت سرش و على پشت سر فاطمه حركت مىكرد، راهى مكان مباهله شد و به همراهانش مىفرمود: هرگاه من دعا كردم شما آمين بگوييد. كشيش مسيحى نجران به ياران خود گفت: من امروز چهرههايى را مىبينم كه اگر از خدا درخواست كنند كوهى را از جا بركند، خداوند دعايشان را مستجاب و آنكار را عملى خواهد ساخت، از اينرو، به شما سفارش مىكنم با اينان به مباهله نپردازيد كه همگى به هلاكت خواهيد رسيد و تا قيامت يك تن مسيحى روى زمين باقى نخواهد ماند.[١]
فخر رازى پس از نقل اين رويداد مىگويد: اين آيه شريف دلالت دارد كه حسن و حسين، فرزندان رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم بهشمار مىآمدند زيرا آن حضرت به مسيحيان وعده داد فرزندانش را براى مباهله فرابخواند و حسن و حسين را فراخواند. بنابراين، لزوما ايندو بزرگوار، فرزندان رسول اكرماند.[٢]
[١] . مرحوم شرف الدين عاملى گفته است، مفسران و محدثان و كليه تاريخنگارانى كه به حوادث سال دهم هجرى يعنى سال مباهله اشاره كردهاند اين حديث را يادآور شدهاند. به صحيح مسلم، كتاب فضائل صحابه، كشاف زمخشرى در تفسير آيه ٦١ آل عمران مراجعه شود.
[٢] . تفسير كبير، ذيل همين آيه، الصواعق المحرقه/ ٢٣٨، اسباب النزول واقدى/ ٧٥.