پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٢ - ٣ مبانى و فلسفه احكام اسلام
٢. در همين خطبه به فلسفه قانونگذارى در اسلام پرداخته و فرموده است:
خداوند ايمان را سبب تطهير و پيراستگى شما از شرك، نماز را وسيله پاكى از كبر و غرور، زكات را موجب تزكيه نفس و افزايش روزى قرار داد. روزه را عامل تثبيت اخلاص، حج را وسيله تقويت آيين اسلام، عدالت را مايه هماهنگى و يكپارچگى دلها، اطاعت ما را باعث نظام و سامان ملت اسلام، امامت ما را أمان از تفرقه و پراكندگى، جهاد را موجب عزّت و سر بلندى اسلام مقرّر داشت. صبر و شكيبايى را وسيله جلب پاداش حق، امر به معروف را ابزار اصلاح تودههاى مردم، نيكى به پدر و مادر را موجب پيشگيرى از خشم خدا، صله رحم را وسيله افزايش جمعيت و قدرت، قصاص را مايه حفظ جان مردم، وفاى به نذر را موجب آمرزش، جلوگيرى از كمفروشى را وسيله مبارزه با كمبودها، نهى از شرابخوارى را سبب پاكسازى از پليدىها، پرهيز از تهمت و نسبتهاى ناروا را حجابى در برابر خشم و غضب پروردگار، ترك دزدى را براى حفظ نفس و تحريم شرك را براى اخلاص در بندگى خدا و ربوبيّت حق دانست.
٣. احمد بن يحيى صوفى، از عبد الرحمان بن ديس ملائىّ، از بشير بن زياد جزرى، از عبد اللّه بن حسن، از مادرش فاطمه دخت امام حسين عليه السّلام روايتى را در باب برخى مبانى قانونگذارى از حضرت زهرا عليها السّلام نقل كرده كه فرمود: هرگاه يكى از بندگان خدا بيمار شود خداوند به فرشتگانش فرمان مىدهد تا زمانى كه بندهام در بستر بيمارى است، از او قلم برداريد زيرا من او را در بستر نگاه داشتهام، يا جانش را مىگيرم و يا او را رها مىسازم.
راوى مىگويد: ماجرا را به يكى از فرزندان عبد اللّه بن حسن يادآور شدم وى گفت: پدرم اظهار مىداشت: خداوند به فرشتگانش وحى مىكند، پاداش كارهايى را كه بندهام در دوران صحتش انجام مىداد برايش بنويسيد.
٤. على عليه السّلام از فاطمه زهرا عليها السّلام روايت كرده كه آن مخدّره فرمود:
پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم به من فرمود: اى محبوب دل پدر! نوشيدن هر مستكنندهاى حرام