پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٦ - ١٠ امام على عليه السلام در سوك زهرا عليها السلام
اى زمين! امانتم را به تو سپردم، اين پيكر پاك دخت رسول خداست، اى صديقه طاهره، به نام خداوند بخشنده مهربان، به ياد و نام خدا و بر آيين امت رسول خدا حضرت محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و اله و سلم تو را به كسى كه از خودم به تو سزاوارتر است سپردم و در مورد تو به آنچه رضايت خدا در آن است راضى هستم.
و سپس اين آيه شريف را تلاوت فرمود شما راى از خاك آفريديم و دوباره به خاك برمىگردانيم و بار ديگر شما راى از آن برمىانگيزانيم و از قبر بيرون آمد و حاضران، نزديك قبر حضور يافته و بر پيكر مطهر گوهر تابناك نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم خاك ريختند و على عليه السّلام قبر شريف آن حضرت را با زمين يكسان نمود.
١٠. امام على عليه السّلام در سوك زهرا عليها السّلام
براى فاش نشدن ماجرا و بيم از هجوم مخالفان، مراسم خاكسپارى فاطمه اطهر عليها السّلام به سرعت انجام پذيرفت، هنگامىكه امام على عليه السّلام خاك قبر زهرا را از دستان خود مىزدود، براى از دست دادن پاره تن رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم و همسر مهربان خويش كه در كمال صفا و صميميت و پاكى و گذشت و ايثار با وى زندگى كرده و در مسير اهداف او دشوارىها و سختىها را تحمّل نموده بود، حزن و اندوه وجودش را فراگرفت و اشك بر گونههاى مباركش جارى شد و صورت خود را به سمت قبر مطهر رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم برگرداند و عرضه داشت:
اى رسول خدا! از من و از دخترت كه به ديدار تو شتافته و در كنارت در زير خروارها خاك آرميده است، بر تو درود باد، اراده خدا بر اين تعلق گرفت كه او پيش از ديگران به تو بپيوندد، مرگ او صبر و شكيبايى از من گرفته و تاب و توان از كفم ربوده است، امّا همانگونه كه در فقدان تو بردبارى پيشه ساختم در مرگ دخترت فخر جهانيان نيز چارهاى جز صبر و بردبارى ندارم كه صبر و شكيبايى بر سختىها سنّت توست،