پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٠ - ٧ نخستين تابوت در اسلام

نشوند، پسر عمو! به خوبى مى‌دانم كه تو پس از من نمى‌توانى بدون همسر بمانى.

بنابراين، آن‌گاه كه با زنى ازدواج كردى، يك شبانه‌روز نزد او باش و يك شبانه‌روز را به سرپرستى فرزندانم اختصاص بده و نزد آن‌ها بمان. ابو الحسن! استدعايم اين است كه با فرزندانم (حسن و حسين) به تندى سخن نگويى، چرا كه آنان دو يتيم و غريب و شكسته‌دلند كه چندى پيش جدّ بزرگوارشان را از دست دادند و امروز در فراق و جدايى مادرشان مى‌سوزند.[١]

ابن عباس وصيّت نوشته شده‌اى را از آن مخدّره روايت كرده كه در آن آمده است:

اين وصيّت فاطمه دخت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم است و گواهى مى‌دهد معبودى جز خداى يكتا نيست و محمد صلّى اللّه عليه و اله و سلم بنده و فرستاده اوست، بهشت و جهنّم حق است و روز قيامت بى‌ترديد فراخواهد رسيد و خداوند در آن روز مردگان را از قبرها بر مى‌انگيزاند و زنده مى‌كند. على جان! من فاطمه دختر محمدم، خداوند مرا به ازدواج تو درآورد تا در دنيا و آخرت از افتخار همسرى‌ات برخوردار باشم، تو از ديگران به من سزاوارترى، مرا شبانه حنوط نما و غسل بده و كفن كن و بر جنازه‌ام نماز بگزار و در تاريكى شب به خاكم بسپار، و هيچ‌كس را خبر نكن، تو را به خدا مى‌سپارم و تا ديدار روز قيامت به فرزندانم درود و سلام مى‌فرستم.[٢]

٧. نخستين تابوت در اسلام‌

از اسماء بنت عميس روايت شده كه فاطمه زهرا عليها السّلام به او فرمود: چه ناپسند است تابوت‌هايى كه براى زنان مى‌سازند، زيرا در آن پوششى روى بدن‌

[١] . بحار الانوار ٤٣/ ١٧٨ و ١٩٢.

[٢] . بحار الانوار ٤٣/ ٢١٤.