پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٥ - ٥ خطبه آتشين زهرا عليها السلام در مسجد پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم
٢٧. شگفتا! اى فرزندان قيله[١]! آيا رواست كه ارث من پايمال گردد و شما آشكارا ببينيد و بشنويد و در محافل و مجالس خود از آن سخن به ميان آوريد و اخبارش به خوبى به شما برسد و شما دم برنياوريد؟ با اينكه از نيروى كافى و تجهيزات و قدرت گسترده و سلاح و سپر برخورداريد. دعوتم را مىشنويد و پاسخم را نمىدهيد؟ فريادم ميانتان طنينانداز است و به فرياد نمىرسيد؟ با اينكه در شجاعت و دلاورى سرآمد و در امور خير و نكوكارى معروفيد و نيكمردان اقوام و قبايلى هستيد كه براى ما اهل بيت، برگزيده شدهايد.
٢٨. با مشركان عرب جنگيديد و رنج و محنتها تحمل كرديد، شاخهاى گردنكشان را درهم شكستيد و با جنگاوران بزرگ، پنجه درانداختيد، شما همواره با ما حركت مىكرديد، دستورات ما را گردن مىنهاديد و سر به فرمان و اطاعتمان داشتيد، تا آسياى اسلام بر محور وجود خاندان ما به گردش درآمد و شير در سينه مادر روزگار فزونى يافت، نعرههاى شركآلود در گلو خفه شد و شعلههاى دروغ فرونشست، آتش كفر خاموش گشت و دعوت بر تفرقه و جدايى متوقف شد و نظام و اركان دين، استوار گرديد.
بنابراين، چرا پس از بيان قرآن و پيامبر، امروز حيران و سرگردانيد؟ چرا حقايق را پس از آشكار شدن، نهان مىداريد و پيمانشكنى كرده و بعد از ايمان، راه شرك در پيش گرفتهايد؟
٢٩. تيرهبختاند مردمى كه پيمانشكنى كردند، آيا با پيمانشكنانى كه تصميم بر بيرون راندن پيامبر گرفتند به پيكار برنمىخيزيد؟ در صورتىكه آنان، آغازگر بودند، مگر از آنان هراس داريد؟ اگر اهل ايمانيد، بهتر است از خدا بيم داشته باشيد.
به هوش باشيد! شما را مىبينم به سمت رفاه و آسايش رفته و عافيت طلب شدهايد، كسى را كه براى سرپرستى و اداره امور مسلمانان از همه شايستهتر بود، از صحنه دور كرديد و خود در گوشه خلوت، به تنپرورى و آسايش رو آورديد و از فشار و تنگناى مسئوليتها به وسعت بىتفاوتى متوسل شديد، ايمان و آگاهى كه در درون داشتيد، بيرون افكنديد و آب گوارايى را كه نوشيده بوديد به دشوارى از گلو برآورديد! خداى متعال فرمود: اگر شما و تمام مردم روى زمين كافر شوند به خدا زيانى نمىرسانند، زيرا خداوند از همه بىنياز و غنىّ و حميد است
[١] . نام يكى از زنان برجسته و شرافتمندى بوده كه نسب قبايل انصار اعمّ از أوس و خزرج، به وى مىرسيد.