پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٩ - ٥ خطبه آتشين زهرا عليها السلام در مسجد پيامبر صلى الله عليه و اله و سلم

١. خدا را بر نعمت‌ها و توفيقاتش شكر و سپاس گفته و او را بر مواهبى كه به ما ارزانى داشته و نعمت‌هاى گسترده‌اى كه در آغاز، به ما عنايت و احسان نموده و از شمارش بيرون است، مى‌ستايم.

٢. گستردگى نعمت‌هايش قابل جبران نيست و پايان آن‌ها از درك آدمى فراتر است، بندگانش را براى افزايش اين نعمت‌ها به شكر و سپاس خويش فراخوانده است و آفريدگان را براى فزونى آن‌ها به ستايش خود، دعوت كرده و آنان را براى دست‌يابى به نظاير آن تشويق فرموده است.

٣. گواهى مى‌دهم كه معبودى جز خداى يكتا نيست و شريك و همتايى ندارد، سخنى است برخاسته از روح اخلاص و دل‌هاى علاقه‌مندان، با آن پيوند خورده و آثارش در انديشه‌ها پرتوافكن گشته است.

٤. خدايى كه چشم‌ها از ديدنش عاجز و ناتوان و بيان اوصافش با زبان، محال است و درك ذات مقدسش برتر از عقل و انديشه‌هاست، آفريدگان را ابداع فرمود بى‌آنكه پيش از آن چيزى وجود داشته باشد و همه را به عرصه ايجاد درآورد بى‌آنكه الگو و مانندى از پيش برايشان وجود داشته باشد.

٥. آن‌ها را با قدرت خويش ايجاد و با اراده‌اش آفريد بى‌آنكه به آفرينش آن‌ها نيازى داشته باشد و يا از صورت‌بندى آن‌ها سودى عايدش گردد، تنها براى آشكار ساختن حكمت خويش دست، به چنين كارى زد، تا مردم را به اطاعتش دعوت كند و قدرت خويش را به منصّه ظهور گذاشته و آفريدگان را به پرستش خود رهنمون شود. و دعوت پيامبران خود را توان و قدرت بخشد.

٦. آن‌گاه براى اطاعت خويش مزد و پاداش و بر معصيت و نافرمانى‌اش كيفر قرار داد، تا بدين‌وسيله بندگان خود را از خشم و انتقام عذاب خويش رهايى و به بهشت برين رهنمون شود.