پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٥ - الف - خانهدارى

اى رسول خدا! در منزل چيزى براى خوردن نداشتيم، اگر شما لحظه‌اى جلوس فرماييد من مقدارى خرما براى فاطمه تهيه مى‌كنم. حضرت مقدارى خرما كه جمع‌آورى كرد آن‌ها را در گوشه پيراهن خود ريخت و به خانه بازگشت.[١]

از عمران بن حصين نقل شده گفت: خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم نشسته بودم كه فاطمه وارد شد و برابر حضرت ايستاد، پيامبر نگاهى به فاطمه كرد ديد از شدّت گرسنگى و بى‌رمقى رنگ چهره مباركش به زردى گراييده است، دو بار فرمود: فاطمه جان نزديكم بيا. فاطمه نزديك شد و برابر پدر ايستاد، پيامبر اكرم دست مبارك خويش را مكان گردنبند فاطمه بر سينه‌اش نهاد و انگشتان خود را فاصله داد و عرضه داشت: اى خدايى كه گرسنگان را سير و مردم را از هلاكت نجات مى‌بخشى، هيچ‌گاه فاطمه‌ام را گرسنه مگذار.[٢]

آرى، دنيا در نگاه فاطمه دخت نبىّ اكرم، دست و پنجه افكندن با سختى و دشوارى و رنج و گرسنگى و خستگى توانفرساست. ولى همه اين امور، آميخته با شيرينى صبر و بردبارى و بخشش و ايثار زهرا بود و در ازاى آن به نعمت‌هاى بى‌پايان الهى دست مى‌يافت، بهره روزى كه صبر پيشگان پاداش خود را بى‌حساب دريافت مى‌كنند.

با كنكاشى در زندگى حضرت زهرا عليها السّلام به روشنى درمى‌يابيم كه زندگى آن مخدّره حتى پس از در اختيار داشتن دارايى فراوان و گشايشى كه به ويژه پس از پيروزى بر يهوديان بنى نضير و خيبر و مالكيّت فدك براى او حاصل شد، نسبت به قبل هيچ‌گونه تغييرى نكرد، با اين‌كه درآمد فراوان فدك به روايتى بالغ بر بيست و چهار هزار دينار و به نقلى سالانه هفتاد هزار دينار

[١] . ذخائر العقبى ١٦١.

[٢] . نظم درر السمطين ١٩١.