فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٨٦٥ - ارث زوجات مشتبه با مطلقه
بيستم: هرگاه مردى كه سه زوجه داشته باشد، آنها را طلاق بدهد و بعد چهار زوجه به عقد دائم خود در آورد و مطلقات در جمله چهار زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
بيست و يكم: هرگاه مردى كه سه زوجه دارد، آنها را طلاق بدهد و بعد دو زوجه به عقد دائم خود درآورد و مطلقات در جمله پنج يا چهار زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
بيست و دوم: هرگاه مردى كه سه زوجه دارد، سه زوجهاش را طلاق بدهد و بعد سه زوجه به عقد دائم خود درآورد و مطلقات در جمله شش يا پنج يا چهار مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
بيست و سوّم: هرگاه مردى كه سه زوجه دارد، سه زوجهاش را طلاق بدهد و بعد چهار زوجه به عقد دائم خود درآورد و مطلقات در جمله هفت يا شش يا پنج يا چهار زوجه مشتبه شوند بايد به قرعه عمل شود.
بيست و چهارم: هرگاه مردى كه سه زوجه داشته باشد، يكى از آنها را طلاق بدهد و زوجه ديگرى اختيار نكند و آن مطلقه در جمله سه يا دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
بيست و پنجم: هرگاه مردى كه سه زوجه داشته، دو زوجهاش را طلاق بدهد و با ديگرى ازدواج نكند و چنانچه دو مطلقه در جمله سه زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
بيست و ششم: هرگاه مردى كه دو زوجه دارد، يكى را طلاق دهد و بعد يك زوجه به عقد دائم بگيرد و مطلقه در جمله سه يا دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
بيست و هفتم: هرگاه مردى كه دو زوجه دارد، يكى را طلاق دهد و دو زوجه به عقد دائم خود در آورد و مطلقه در جمله چهار يا سه يا دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
بيست و هشتم: هرگاه مردى كه دو زوجه دارد، يكى را طلاق دهد و بعد سه زوجه به عقد دائم خود درآورد و مطلقه در جمله پنج يا چهار يا سه يا دو زوجه مشتبه شود بايد