فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٨٦٦ - ارث زوجات مشتبه با مطلقه
به قرعه عمل شود.
بيست و نهم: هرگاه مردى كه دو زوجه دارد، دو زوجهاش را طلاق دهد و بعد يك زوجه به عقد دائم خود درآورد و آن دو مطلقه در جمله سه زوجه مشتبه شوند بايد به قرعه عمل شود.
سىام: هرگاه مردى كه دو زوجه دارد، دو زوجهاش را طلاق دهد و دو زوجه به عقد دائم خود درآورد و دو مطلقه در جمله چهار يا سه زوجه مشتبه شوند بايد به قرعه عمل شود.
سى و يكم: هرگاه مردى كه دو زوجه دارد، دو زوجهاش را طلاق دهد و بعد سه زوجه به عقد دائم خود درآورد و دو مطلقه در جمله پنج يا چهار يا سه زوجه مشتبه شوند بايد به قرعه عمل شود.
سى و دوم: هرگاه مردى كه دو زوجه دارد، دو زوجهاش را طلاق دهد و بعد چهار زوجه به عقد دائم خود درآورد و دو مطلقه در جمله شش يا پنج يا چهار يا سه زوجه مشتبه شوند بايد به قرعه عمل شود.
سى و سوم: هرگاه مردى كه دو زوجه دارد، يكى را طلاق دهد و ازدواج هم نكند مطلقه در جمله دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
سى و چهارم: هرگاه مردى كه يك زوجه داشته باشد، و او را طلاق بدهد و سپس يك زوجه به عقد دائم خود درآورد و مطلقه در جمله دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
سى و پنجم: هرگاه مردى كه يك زوجه دارد، او را طلاق بدهد و بعد دو زوجه به عقد دائم خود درآورد و مطلقه در بين سه يا دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
سى و ششم: هرگاه مردى كه يك زن دارد، او را طلاق بدهد و بعد سه زوجه به عقد دائم بگيرد و مطلقه در جمله چهار يا سه يا دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
سى و هفتم: هرگاه مردى كه يك زوجه دارد، او را طلاق بدهد و بعد چهار زوجه به عقد دائم خود درآورد و مطلقه در جمله پنج يا چهار يا سه يا دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.