فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٨٦٤ - ارث زوجات مشتبه با مطلقه
يازدهم: هرگاه مردى كه چهار زوجه دارد، تمام چهار زوجهاش را طلاق دهد و بعد چهار زوجه به عقد دائم خود درآورد و چنانچه اشتباه شود مطلقات چهارگانه در جمله هشت يا هفت يا شش يا پنج زوجه جاى قرعه است.
دوازدهم: هرگاه مردى كه چهار زوجه داشته باشد، يكى را طلاق بدهد و با زن ديگرى ازدواج نكند ولى مطلقه اشتباه شود در جمله چهار و سه و يا دو زوجه بايد به قرعه عمل شود.
سيزدهم: هرگاه مردى كه چهار زوجه دارد، دو زوجه خود را طلاق بدهد و بعد ازدواج نكند و دو مطلقه در جمله چهار يا سه زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
چهاردهم: هرگاه مردى كه چهار زوجه دارد، سه زوجه خود را طلاق بدهد و ازدواج نكند و سه مطلقه در جمله چهار زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
پانزدهم: هرگاه مردى كه سه زوجه دارد، يكى را طلاق بدهد و بعد يك زوجه به عقد دائم خود درآورد و مطلقه در جمله چهار يا سه يا دو زوجه مشتبه شود، بايد به قرعه عمل كند.
شانزدهم: هرگاه مردى كه سه زوجه دارد، يكى را طلاق بدهد و بعد دو زوجه به عقد دائم خود در آورد و مطلقه در جمله پنج يا چهار يا سه يا دو زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
هفدهم: هرگاه مردى كه سه زوجه دارد، دو زوجهاش را طلاق بدهد و بعد يك زوجه به عقد دائم خود درآورد و دو مطلقه در جمله چهار يا سه زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
هجدهم: هرگاه مردى كه سه زوجه دارد، دو زوجهاش را طلاق بدهد و بعد دو زوجه به عقد دائم خود درآورد و دو مطلقه در جمله پنج يا چهار يا سه زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.
نوزدهم: هرگاه مردى كه سه زوجه دارد، دو زوجهاش را طلاق بدهد و بعد سه زوجه به عقد دائم خود درآورد و دو مطلقه در جمله شش يا پنج يا چهار يا سه زوجه مشتبه شود بايد به قرعه عمل شود.