تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٧١ - سوره طه(٢٠) آيات ٤٠ تا ٤٩
در آن صحرا متحير بماندند قضا را جمعى از اهل مدين بدانجا رسيده صفورا را شناخته پيش پدرش بردند و بعد از غرقشدن فرعون خبر موسى بديشان رسيد القصه چون موسى بمصر توجه نمود هارون باستقبال وى بيرون آمد در راه با يكديگر ملاقات كردند موسى شرح احوال را بتمامى با هارون باز گفت و بار ديگر حق سبحانه ايشان را بتبليغ رسالت مامور ساخت هارون گفت اى برادر شرح شوكت و سطوت فرعون از آنچه تو ديده زياده شده و بادنى سببى حكم بقطع و قتل و صلب ميكند و آنجا كه طبع بشريت باشد موسى نيز متوهم شده انديشهناك گشت پس هر دو برادر اتفاق نموده قالا رَبَّنا گفتند اى پروردگار ما إِنَّنا نَخافُ بدرستى كه ما ميترسيم أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا از آنكه فرعون پيشى گيرد بر ما يعنى تعجيل كند بعقوبت ما و نگذارد كه ما دعوت را تمام كنيم و معجزه باو بنمائيم أَوْ أَنْ يَطْغى يا آنكه زياده كند طغيان و كفر خود را و جسارت كرده نسبت با حضرت مقدس تو سخنى بىادبانه گويد بدانكه تفريط ماخوذ است از فرط اذا تقدم و منه الفارط و فرس فرط يسبق الخيل و اطلاق طغيان بجهة حسن ادب است و چون موسى و هارون عرض اينحال بحضرت ذو الجلال نمودند قالَ گفت حق سبحانه كه اى موسى و هارون لا تَخافا مترسيد از فرط طغيان او إِنَّنِي مَعَكُما بدرستى كه من با شماام بحفظ و نصرت أَسْمَعُ ميشنوم دعاى شما را يا آنچه او گويد نسبت با شما و من وَ أَرى و مىبينم آنچه كند با شما يعنى آنچه ميان شما و او جارى شود از قول و فعل من بآن شنوا و بيناام و نزد آن حال احداث امر مينمايم كه بآن شر و ضرر او از شما مندفع گردد و موجب نصرت شما شود بر او و ميتواند كه مفعول اسمع و ارى مقدر نباشد بلكه نازل منزله فعل لازم باشد و معنى اينكه من حافظ و ناصر شماام و سامع و مبصر و هر گاه حافظ و ناصر متصف باشد بصفة سامعيت و مبصرية هر آينه حفظ و نصرت او اتم خواهد بود و چون دانستيد كه من از حال شما غافل نيستم و شما را فرا نگذارم بلكه ناصر و معين شما باشم و او را مغلوب و مخذول گردانم فَأْتِياهُ پس برويد بجانب او فَقُولا پس بگوئيد إِنَّا رَسُولا رَبِّكَ بدرستى كه ما فرستادگان پروردگار توايم فَأَرْسِلْ مَعَنا پس بفرست با ما بَنِي إِسْرائِيلَ فرزندان يعقوب را يعنى رها كن ايشان را و از بند بندگى و خدمت ايشان را اخلاص كن تا بارض مقدسه مراجعت نمائيم كه مسكن ابا و اجداد ما بوده وَ لا تُعَذِّبْهُمْ و عذاب مكن ايشان را بتكليف اعمال شاقه و گرفتن مقاطعه و قتل اولاد و استخدام و استبعاد ايشان