تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٣٥ - سوره مريم(١٩) آيات ٨٠ تا ٨٩

عاص و بروايت حسن وليد بن مغيرة گفت كه اگر بر دين آباى خود اقامت نمايم و دست از عبادت الهه خود باز ندارم مال و فرزند بسيار در دنيا بمن دهند حق سبحانه رد قول او كرده و تخطيه معتقد وى نمود و فرمود كه‌ كَلَّا نه چنانست كه او ميگويد و تصور ميكند سَنَكْتُبُ‌ زود باشد كه بنويسيم‌ ما يَقُولُ‌ آنچه ميگويد يعنى حفظه را امر كرده‌ايم كه قول او را ثبت كنند در نامه عمل او تا جز او سزاى گفتار باطل او را در كنار او نهيم و بسبب اينقول كاذب وى را در سلاسل و اغلال كشيده بانواع عذابش معذب كنيم بدانكه سين تسويف منافى كريمه‌ ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ نيست كه دالست بر عدم تاخير كتبت از قول بنده زيرا كه مراد از سنكتب اينست كه سنظهر له و نعلمه انا كتبنا له قوله يعنى زود باشد كه ظاهر سازيم از براى او و اعلام كنيم كه ما گفتار او را نوشته‌ايم و ثبت كرديم در صحيفه عمل او و نظير اينست قول شاعر