تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٤٤ - سوره الإسراء(١٧) آيات ١ تا ٩
رفتن بجماعات و انتظار نماز پس از نماز و اما حسنات سلام كردن بر همه كس و طعام دادن بهر كس و بيدار بودن در شب كه خلق خفته باشند بعد از آن ندا فرمود كه
يا محمد (ص) آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ
من گفتم
نعم اى رب وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ لا كما فرقت اليهود و النصارى
گفتم بار خدايا رسول تو ايمان آورده و همه مؤمنان نيز ايمان آوردند بخدا و بهمه فرشتگان و كتابها و پيغمبران نه چنانكه يهودان و ترسايان گفتند نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ فرمود مؤمنان چه گفتند گفتم اينكه
سمعنا و اطعنا او سمعنا قولك و اطعنا امرك
فرمود راست گفتى
سل تعط
بخواه تا داده شوى گفتم غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ فرمود
و غفرت لك و امتك
آمرزيدم تو را و امت تو را باز فرمود
سل تعط
گفتم رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا بار خدايا مگير ما را اگر نسيانى و يا خطايى كنيم فرمود
قد رفعت الخطا و النسيان عن امتك و ما استكرهوا عليه
آمرزيدم تو را و امت ترا و خطا و نسيان از ايشان برگرفتم و آنچه باكراه ايشان را بر امرى دارند گفت رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا بار خدايا بر ما منه بار گران را چنان كه نهادى بر آنان كه پيش از ما بودند يعنى يهودان فرمود كه
ذلك لك و لامتك
اين كرامت ترا است و مر امت تو را گفتم رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بار خدايا چيزى بر ما منه كه ما را طاقت آن نباشد حقتعالى فرمود كه
ذلك لك و لامتك
گفتم
و اعف عنا من الخسف
عفو كن ما را از خسف
و اغفر لنا من القذف
و بيامرز ما را از قذف
و ارحمنا من المسخ
و ببخشا بر ما از مسخ انت مولينا تو خداوند مايى وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ نصرة ده ما را بر گروه كافران فرمود
ذاك لك
و لامتك گفتم بار خدايا با پيغمبران كه پيش از من بودند كرامتها كردى ابراهيم را خليل خود گرفتى و با موسى تكلم فرمودى و ادريسرا مكان بلند دادى و سليمان را ملك عظيم بخشيدى و داود را زبور دادى بار خدايا مرا چيست فرمود تو را حبيب خود گرفتم چنان كه ابراهيم را خليل گرفتم و با تو سخن گفتم چنان كه با موسى و تو را فاتحه و خواتيم سورة البقره دادم و آن از گنجهاى عرش است و پس از تو پيغمبرى نفرستم و بر و بحر را مسجد و طهور تو كردم و امت تو را فيء و غنيمت حلال كردم و تو را بترس نصرت دادم تا دشمنان تو از يك ماهه راه بترسند و قرآن را كه سيد كتابها است بتو فرستادم و ذكر تو را رفيع كردم و بجاى تورية مثانى را بتو ارزانى داشتم و بجاى انجيل ياسين و بجاى زبورا حواميم و تو را بمفضل تفضيل دادم و شرح صدر تو كردم و امتان تو را بهترين امتها گردانيدم
فخذ ما آتيتك و كن من الشاكرين
آنچه تو را دادم بستان و از جمله شاكران باش و بعد از آن با من چيزها گفت و نهى كرد مرا كه آن را بشما گويم و بعد از آن پنجاه ركعت نماز فرض كرد و من در تخفيف آن كوشيدم تا به هفده ركعت مقرر فرمود