١. من سربازى هستم كه در يكى از پاسگاه‌هاى اطراف هشتپر طوالش خدمت مى‌كنم و شغل من رانندگى پاسگاه مى‌باشد، و بدين منظور بايد هفته‌اى چندين بار از پاسگاه به هشتپر رفته بازگردم كه طول مسير رفت و برگشت تقريباً بيش از هشتاد كيلومتر مى‌باشد، البته تمام اين مسافرت‌ها به عنوان مأموريت مى‌باشد. در اين صورت آيا نماز من حكم نماز مسافر را دارد و يا نه؟ بايد اضافه كنم كه از چند روحانى محلى اين پرسش شده است و آن‌ها گفته‌اند كه چون شغل اصلى شما رانندگى نيست و نان از اين راه در نمى‌آوريد و بعد از دو سال سربازى شغل ديگرى داريد، لذا نماز شما حكم نماز مسافر را دارد. و نيز اين هم ناگفته نماند كه امكان دارد هر هفته يك‌بار نه به عنوان مأموريت، بلكه براى كار شخصى به هشتپر بروم و همين مسافت هشتاد كيلومتر پيموده شود، البته اين مسافرت‌ها را صبح مى‌روم و بعد از اذان ظهر برمى‌گردم. از شما برادران عزيز تقاضامندم كه طبق رساله امام و حكم وى در حل اين مسأله مرا يارى دهيد.

بسمه تعالى، چنانچه شغل شما رانندگى است در سفر شغلى نماز تمام است، ولى در سفر غير شغلى حكم مسافر داريد.

٢. راه رفتن بر روى قبر مرده چه حكمى دارد؟

بسمه تعالى، مكروه است.

[سؤال ٢٣٤٩] ٤٦٢٠- ٢٦٨٤

٣. شخصى ١٥ روز مسافرت مى‌كند و ١٥ روز در وطن خود توقف دارد و شغل آن رانندگى است. حكم نماز و روزه آن ١٥ روز كه در سفر است بيان فرماييد.

بسمه تعالى، بايد نماز را تمام بخواند و روزه بگيرد. بلى در سفر اولى كه بعد ازماندن ١٥ روز مى‌كند حكم ساير مسافرين را دارد كه نمازش قصر است و بايد روزه را افطار كند.