موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣ - مقدمه دوم قبله
استدعا دارد فتواى حضرت امام خمينى- مدّ ظله العالى- را در مورد دو سؤال زير اعلام فرماييد:
١. نمازگزارى در حالت خواندن حمد و يا سوره مواجه با قبله نبوده و پس از آگاهى بخواهد به سمت قبله برگردد، در چنين حالتى آيا مىتواند پاى خود را از زمين بلند نموده و به سمت قبله برگردد يا بايد كف پاى خود را به زمين بكشد تا حالت اتصال كف پاها با زمين حفظ شود.
بسمه تعالى، اتصال پا به كف زمين لازم نيست.
٢. آيا علىالاصول فرد مصلى (به استثناى حالت تكبيرة الاحرام و قيام متصل به ركوع) مجاز است يكى از دو پا را ولو به مدت كوتاهى عمداً به شكلى از زمين بلند كند كه حالت اتصال پا با زمين قطع شود يا خير؟ آيا اين عمل انفصال موجب اخلال در قيام محسوب و مبطل نماز است يا خير؟
بسمه تعالى، اشكال ندارد و مبطل نيست، ولى در حالى كه مشغول به قرائت يا تسبيحات اربعه است اين عمل را انجام ندهد.
[سؤال ١١٢٤] ٥٠٢٧١٦١
بسمه تعالىچهارم صفر المظفر ١٤٠٠ ق
محضر انور زعيم عالىشأن، مرجع عالىقدر، حضرت مستطاب آيت اللَّه العظمى آقاى حاج آقا روح اللَّه خمينى، متع اللَّه المسلمين بطول بقائه الشريف
آيا در سراسر (از شرق تا غرب) زمين شمال كعبه معظمه توجه و توجيه به نقطه جنوب، و به نقاط متّصلهاش (در يمين و يسارش) كافى در استقبالات واجبه مىباشد يا خير؟
بسمه تعالى، كافى نيست و كعبه معظمه قبله است.
[سؤال ١١٢٥] ٥٠٣٥٣١٣
بسمه تعالى
با درود فراوان بر شما اى امام، اى عصاره نيكى و پايدارى، نمىدانم كدام كلمات را به بازى جملات بياورم تا آنچه را كه در هر تپش قلبم گويا است و در رگهايم جارى،