موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٧ - قرائت و ذكر
[سؤال ١٣٩٥] ٦٥٣٢٩٠
بسمه تعالى ١٧/ ١/ ١٣٦٢
شوراى محترم استفتاى حضرت امام خمينى، مدّ ظله العالى
پس از اهداى سلام، محترماً نظر حضرت امام، مدّ ظله را در خصوص مسأله ذيل مرقوم فرماييد:
اگر انسان در نماز كلمهاى را صحيح بداند و در نماز همان طور بخواند و بعد بفهمد غلط خوانده، آيا بايد دوباره نماز را بخواند و اگر وقت گذشته، قضا نمايد يا نه؟
بسمه تعالى، اگر كوتاهى در يادگرفتن قرائت نماز نكرده نمازش صحيح است و دوباره خواندن لازم نيست.
[سؤال ١٣٩٦] ٣٣٢- ٢٠٣٣
٧. كسى كه مدتى نمازها را صحيح خوانده، ولى در مخرج (ظ) اشتباه تلفظ مىكرده، مثلًا (سبحان ربى العظيم) را با (مخرج ذ) تلفظ مىكرده، آيا اعاده دارد يا خير؟
بسمه تعالى، نمازها صحيح است و اعاده ندارد.
[سؤال ١٣٩٧] ٤٧١- ١٧٥٠
٢. حقير پس از گذشت چهار سال از سن بلوغم (حدوداً) تلفظهاى صحيح در قرائت نماز را رعايت كردهام؛ ولى در چهار سال فوقالذكر، شايد در دو سال دوم آن، متوجه وجوب قرائت صحيح شدم؛ ولى به علت كمعقلى و جو آن زمان كه بيشتر انقلابى بودم تا شرعى، متأسفانه اعتنا نكردم به رعايت قرائت صحيح، تكليف حقير چيست؟
بسمه تعالى، اگر قرائت را صحيح خوانده باشيد يا در يادگرفتن آن كوتاهى نكرده باشيد، صحيح است.
[سؤال ١٣٩٨] ٤٦٤- ١٥٨٤
٣. شخصى در نمازهايش هميشه كلمه «صراط المستقيم» را غلط مىخواند؛ يا در