موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٥٦ - چهارم شغل نبودن سفر

عالى‌قدر تقاضا دارم به سؤالات بنده در مورد نماز و روزه‌ام با توجه به مطالب فوق‌الذكر، جواب كتبى مبذول فرمايند.

الف- مسأله نمازو روزه بنده به چه صورت مى‌باشد؟

ب- اگر چنانچه نماز بنده قصر مى‌باشد، آيا تا زمانى كه در شيراز هستم (وقت نماز ظهر و عصر)، نمازم قصر است يا اين‌كه اصولًا كليه نمازهاى يوميه بنده قصر مى‌باشد؟

البته من پس از كار وقتى كه به منزل مى‌رسم، هنوز هم وقت نماز ظهر و عصر باقى است و آفتاب غروب نكرده است.

ج- آيا فعلًا بنده، دائم السفر محسوب نمى‌شوم؟

در ضمن قابل توجه است كه بنده بومى استان فارس نبوده و خانه پدريم در استان خوزستان، شهرستان بهبهان مى‌باشد.

بسمه تعالى، در غير وطن، بدون قصد ماندن ده روز، حكم مسافر داريد و نماز شما قصر است.

[سؤال ٢٤٩١] ٩٢٧- ٦٢٣

٢. كسانى كه مدتى است (حدود يك‌سال) در محلى اقامت دارند و خانواده‌شان در آن محل است، ولى هميشه در مسافرت و رفت و آمد هستند، آيا در محل اقامت و سكونت هم بايد نماز را شكسته بخواند يا فرق دارد؟

بسمه تعالى، اگر وطن اصلى آن‌ها نيست و قصد ماندن هميشه در آن محل ندارند، بدون قصد ماندن ده روز، حكم مسافر دارند.

[سؤال ٢٤٩٢] ١١٩٠٩٩٤

بسمه تعالى‌

محضر مبارك حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى‌

بدين وسيله به عرض عالى مى‌رساند: اين‌جانبان كاركنان منطقه سد لتيان كه با اعضاى خانواده خود حدود ٧٠٠ نفر مى‌باشيم، در خانه‌هاى سازمانى سد لتيان كه ٢٤