موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٢١ - چهارم شغل نبودن سفر
[سؤال ٢٤٣٠] ١١٤٤٩٩٣
بسمه تعالى ٢١/ ٤/ ١٣٦١
خدمت حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى
پس از ابلاغ سلام، با احترام به عرض مىرساند كه موطن اصلى اينجانب، تهران بوده و مدت پانزده سال است در اصفهان ساكن و در ذوب آهن- به فاصله ٤٥ كيلومترى اصفهان- شاغل مىباشم و از ساعت شش صبح به محل كار رفته و در ساعت پنج بعد ازظهر به اصفهان مراجعت مىنمايم و در ماه رمضان، چهار صبح سركار رفته و قبل از ظهر به اصفهان مراجعت مىنمايم؛ و امكان دارد پس از يك يا چند سال ديگر به تهران منتقل يا بازخريد يا بازنشسته گشته و به موطن اصليم برگردم.
به هر حال، به طور دائم در اصفهان ماندگار نخواهم بود. لذا استدعا داشته وضع نماز و روزه اينجانب را با اين وضعيت كارى كه مقلد حضرتعالى نيز مىباشم مشخص فرماييد.
بسمه تعالى، حكم مسافر داريد.
[سؤال ٢٤٣١] ١١٤٥٤٥٧٨
بسمه تعالى ١٥/ ١٢/ ١٣٦٠
زعيم عظيمالشان، حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى
اما بعد؛ خاطر مبارك را به عرايض ذيل مصدّعم بر اينكه:
١. چه مىفرماييد درباره كارمندانى كه محل كارشان بيش از چهار فرسخ است؟
تكليف آنان درباره نماز و روزه در محل خدمتشان و فواصل آن چيست؟
بسمه تعالى، در بين راه و محل كار حكم مسافر دارند.
٢. تكليف نماز و روزه رزمندگان جبهههاى نبرد چيست؟
بسمه تعالى، اگر مسافرند، بدون قصد ده روز در يك محل بايد شكسته بخوانند و نمىتوانند روزه بگيرند. بلى، اگر سى روز مردد در يك محل بمانند. بعد از آن نمازشان تمام است و روزه ايشان صحيح است.