موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٠٤ - چهارم شغل نبودن سفر
[سؤال ٢٣٩٨] ٥٢- ١٠٩٣
٧. پرسنل نظامى كه اجباراً به شهرستانها منتقل مىشوند، مسافت محل سكونت آنها در آن شهرستان تا محل كار، بيش از حد شرعى است، نماز آنها چه حكمى دارد؟
بسمه تعالى، حكم مسافر را دارند.
[سؤال ٢٣٩٩] ١٠٤٢- ٩٧١
٤. دوستى دارم كه مسافت بين كار و محل سكونتشان بيش از ٤٨ كيلومتر است و دوست ما چون شغلش دائم است و بايد بيش از ٤٨ كيلومتر را بپيمايد و باز به خانه برگردد، آيا ايشان بايد در محل كارش نمازش را شكسته بخواند، با وجود اينكه شغلش دائمى است و وطنش تهران است؟
بسمه تعالى، در فرض سؤال، در غير وطن، نماز شكسته است.
[سؤال ٢٤٠٠] ١١٢٢١٠٠٦
بسمه تعالى ١٢/ ٣/ ١٣٦١
حضور محترم حضرت امام خمينى، با عرض سلام و پوزش از اتلاف وقت شريفتان؛ نظر مبارك، در مورد دو سؤال زير چيست:
١. حقير در نگهدارى دستگاههاى رادار كار مىكنم. دستگاههاى رادار عموماً در ارتفاعات كوهها و تپهها مستقر مىگردد و در اكثر ايستگاههاى رادار، محل مسكونى با محل كار فاصله بيش از چهار فرسنگ را دارد. با توجه به اينكه مدت خدمت مقرر ما در نيروى هوايى در همين شرايط مىگذرد و دور از موطن اصلى است، نحوه اداى نماز و روزه به چه صورت خواهد بود؟ در صورتى كه حالت مسافر را داشته باشيم، با توجه به اينكه ساليانه حداكثر ٣٠ يا ٤٥ روز مرخصى داريم و معمولًا در دو سه نوبت داده مىشود، نحوه اداى روزه به چه صورت است؟
٢. در حال حاضر در ٥ كيلومترى شرق شهر بندرعباس محل سكونت ما است و