من در يك ده زندگى مى‌كنم و يكى از كاركنان آموزش و پرورش هستم، ده ما يك مسجد هم دارد، چون شما امر فرموده‌ايد كه بايد در مساجد برويم و نماز بخوانيم مى‌روم؛ ولى من هر وقت براى نماز و يا هر برنامه‌اى به مسجد مى‌روم، ناخودآگاه هر چقدر هم حواسم را جمع مى‌كنم، كارى مى‌كنم يا حركتى از من سر مى‌دهد كه همان (ريا) است. حال مى‌خواهم از شما بپرسم- مدتى است كه ديگر در اكثر برنامه‌ها و همچنين نماز، به مسجد نمى‌روم- نظر گرامى شما چيست؟ آيا به مسجد بروم يا نه؟ و اگر بروم و حركتى كه همان ريا باشد از من سر بزند، اشكال دارد يا نه؟

خواهش و تقاضاى عاجزانه‌ام از امام بزرگوار و حامى مستضعفان اين است كه جواب مرا با خط خودت بنويسى.

بسمه تعالى، شما به مسجد برويد و ريا نكنيد و مقصود از ريا اين است كه عمل را براى خوش‌آمد و تعريف مردم بكنيد و چنانچه عمل را براى خدا انجام دهيد و در قلب شما وساوسى ايجاد شود مانع ندارد و ريا نيست و بايد از وسوسه اجتناب كنيد.

[سؤال ١٣١٠] ٦١٩٣٩٠٤

بسمه تعالى ٥/ ١٠/ ١٣٦١

با عرض سلام، حضور امام محبوب و بزرگوارم، روح اللَّه الموسوى الخمينى، روحى له الفداء

اين‌جانب دختر جوانى هستم كه همسايه مسجد نيز مى‌باشم. با توجه به مسأله ٨٩٤ رساله امام و با توجه به اين‌كه فرموده‌ايد: «تكليف است براى مسلمان‌ها، حفظ مساجد». خواهشمند است بفرماييد كه تا چه حد رفتن يك دختر به مسجد جايز است؟

بسمه تعالى، حدى ندارد و با رضايت ولىّ خود عمل كنيد.