فرسنگى از محل مسكونى خود كار مى‌كنيم و باز بر مى‌گرديم به محل خودمان اطلاع حاصل شده كه جناب‌عالى فرموده‌ايد نماز را بايد شكسته خواند، در بين راه و محل كار، و همچنين روزه را هم افطار بايد كرد، اگر اين فتوا مورد تأييد شما هست چند كلمه مرقوم فرماييد، آيا اين افراد جزء رانندگان و نامه‌آورها و چوب‌دارها هستند يا خير؟ و اگر از نظر اسلام بايد روزه را افطار كند، چه موقعى قضاى آن‌را بگيرند، چون هميشه كارشان اين است.

بسمه تعالى، رانندگان و امثال آنان، كارشان سفر است و فرق دارند با كسانى كه كارشان در خارج از وطن و محل اقامت است و اين اشخاص نمازشان در بين راه و در محل كار قصر است و روزه را بايد در ايام تعطيلى در وطن يا با قصد اقامت ده روز در محلى، قضا نمايند.

[سؤال ٢٥٤٩] ١٢٢٩٦٧٠٢

بسمه تعالى ٩/ ٣/ ١٣٦١

محضر مبارك رهبر كبير انقلاب، حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، أدام اللَّه ظله العالى، پس از تقديم سلام، محترماً معروض مى‌داريم:

گروهى هستند كه در شش فرسخى اصفهان زراعت دارند و هر روز صبح از اصفهان به آن محل زراعت مى‌روند و بعد از ظهر بر مى‌گردند و بعضى از آن‌ها در آن محل زراعت، از خودشان ملك دارند و بعضى ديگر ملك ندارند، ولى مى‌روند آن‌جا براى ديگران كار مى‌كنند؛ آيا موقعى كه مى‌روند براى محل زراعت، نماز آن‌ها قصر است يا تمام؟ تكليف آن‌ها براى ماه مبارك رمضان چيست؟

بسمه تعالى، اگر وطن آن‌ها نيست حكم مسافر دارند.

[سؤال ٢٥٥٠] ١٢٣٠٦١٧٨

بسمه تعالى‌

محضر مقدس و مبارك حضرت امام خمينى، روحى فداه‌