٤. كسى كه محل كارش در سر چهار فرسخى يا بيشتر است كه هر روز بايد صبح برود و عصر برگردد، يا در هفته، چند روزى مى‌رود و بر مى‌گردد و شب را گاهى در محل كار مى‌ماند، در صورتى كه چندين سال طول مى‌كشد، تكليف نماز و روزه‌اش چيست؟ بر فرض باطل بودن روزه، براى قضاى روزه وقتى ندارد چه بايد كرد؟

بسمه تعالى، در فرض سؤال، حكم مسافر دارد.

[سؤال ٢٤٣٩] ١١٥٢٣١١

بسمه تعالى ١٢/ ٢/ ١٣٦١

با عرض سلام، سلامتى و طول عمر شما را از درگاه خداوند بارى‌تعالى و دوازدهمين پيشواى مسلمين حضرت مهدى (عج) آرزومندم.

حضرت امام: براى اين‌جانب كه جوان ١٨ ساله‌اى هستم، چند سؤال شرعى پيش آمده است كه با جواب دادن به آن‌ها به صراط مستقيم بيشتر آشنا مى‌شوم.

١. ماه رمضان سال ٦٠ من اهواز بودم؛ (زادگاه و وطن من اهواز است) و به علت موقعيت جنگى در ماه رمضان درس مى‌خواندم؛ پدر و مادر من به علت موقعيت جنگ، در روستايى به نام ملاثانى كه در ٣٦ كيلومترى اهواز است رفته بودند. (محل كار پدرم از سال‌هاى قبل در آن‌جا بوده است) من صبح از روستاى ملاثانى به اهواز مى‌آمدم و گاهى قبل از ظهر و گاهى بعد از ظهر به ملاثانى مى‌رفتم. به خاطر تكليف نماز و روزه‌ام، به مدرسه آيت اللَّه بهبهانى در اهواز- كه طلاب در آن‌جا درس مى‌خوانند- رفتم و از چند روحانى در مورد وضعيت نماز و روزه‌ام سؤال كردم؛ بين چند روحانى كه آن‌جا بود و درس مى‌دادند اختلاف نظر بود؛ يكى يا دوتا از آن‌ها مى‌گفت نماز، كامل و روزه بايد در ملاثانى بگيرى و چند نفر ديگر، خلاف اين‌را مى‌گفتند؛ كه من در سردرگمى بودم. ولى روزى كه تماماً اهواز بودم، روزه مى‌گرفتم و نماز تمام مى‌خواندم و گاهى در روستاى ملاثانى نماز تمام و گاهى نماز شكسته‌