به درخواست عده كثيرى از كارمندان فنى ترابرى ارتش جمهورى اسلامى خواستيم مسأله‌اى را كه هنوز كسى نتوانسته برايمان حل نمايد، شما محبت بفرماييد آن‌را حلاجى نموده و از رسانه‌هاى گروهى، در اختيار امت حزب اللَّه قرار دهيد تا براى همگان روشن گردد.

مسأله از اين قرار مى‌باشد: ما به عنوان فنى در ارتش استخدام شديم؛ ولى چون شغل ما راننده مى‌باشد، كارمان روى برنامه معينى پيش نمى‌رود؛ مثلًا ١٨ كيلومترى تهران كرج كه اداره مى‌باشد، محل كار ما هست. ما را از آن‌جا به مقصد آبيك قزوين مى‌فرستند براى مأموريت- به مدت يك ماه- كه خودروى خود را در آن‌جا مى‌بريم براى بردن بار درون آن اداره، و خودمان با سرويس ادارى اياب و ذهاب داريم، و يا اين‌كه به مقصد منظريه قم و يا به منطقه جنگ مى‌رويم. ما نمى‌دانيم كه آيا دائم السفر حساب مى‌شويم تا طبق مسأله ١٣١١ كه در رساله امام ذكر شده و يا مسائل ديگر كه گفته شده: كسى كه شغلش رانندگى است نماز او درست مى‌باشد، نمازمان را درست بخوانيم، يا اين‌كه دائم السفر حساب نمى‌شويم و نمازمان شكسته است؟ در صورتى كه ما نه دائم السفر هستيم، و نه اين‌كه دائم در وطن؛ و لذا مسأله خود را نمى‌دانيم و از هر روحانى هم كه سؤال مى‌كنيم مى‌گويند: بايد از دفتر امام سؤال شود.

از اين‌رو مزاحم شما برادران شديم و نظر خواستيم. ضمناً از شما كمال سپاسگزارى را داريم.

در ضمن منزل ما در كرج، شهرك فرديس مى‌باشد و تا وطن اصلى ما ... كيلومتر مى‌باشد. وطن ما شميران مى‌باشد و ما مى‌خواهيم به تهران برويم و قصد زندگى در كرج را نداريم. نماز ما چگونه است؟ شكسته يا درست؟

بسمه تعالى، اگر شغل شما در مدت مذكور، رانندگى در مقدار مسافت شرعى است، در آن مدت، وظيفه شما تمام است.