موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٢٨ - بلاد كبيره
حضرتعالى در پاسخ يكى از مسائل فرمودهايد:
«مبدأ مسافت در بلاد كبيره مثل تهران، منزل است و كسى كه تهران وطن او نيست و هر روز از محل سكونت و حدود آن خارج مىشود براى كار، نمىتواند قصد اقامه نمايد و حكم مسافر را دارد و چنانچه بر خلاف عمل كرده بايد قضا نمايد».
خواهشمند است ميزان حدود را مشخص فرماييد.
بسمه تعالى، تشخيص حدود با عرف است.
[سؤال ٢٢٤٢] ٨٠٤- ٧٤١٦
٢. بلاد كبيره چگونه بلادى است؟ يعنى بلاد كبيره با ديگر بلاد، چگونه و تحت چه شرايطى قابل تمييز از يكديگر مىباشند؟
بسمه تعالى، تشخيص آن با عرف است.
[سؤال ٢٢٤٣] ١٠٣٤١٠٥٨
بسمه تعالى
ضمن عرض تبريك پيروزىهاى اخير و موفقيت در كارهايتان؛ چند سؤال داشتم:
١. كسانى كه در تهران زندگى مىكنند و محل كارشان از منزل بيش از ٤ فرسخ است، نماز و روزه آنان چطور است؟ و اگر كامل خوانده باشند يا شكسته، آيا بايد قضاى آنرا به جا آورند يا خير؟
بسمه تعالى، در محل كار، شكسته است و آنچه برخلاف شده بايد قضا شوند و اگر محل زندگى، وطن او است، در آنجا تمام بخواند.
[سؤال ٢٢٤٤]
٢. كسانى كه اهل شهرى ديگر هستند و محل خدمتشان اينجا است (تهران) آيا وقتى قصد ده روز كردند و بعد از آن در تهران خواستند گردش كنند و دوباره به محل خدمتشان برگردند (كه البته محل خدمت، حوالى و اطراف تهران باشد؛ مثل لويزان و اوين) آيا بايد درست بخوانند نماز را يا شكسته؟ و اگر دوباره قصد ده روز كنند با