موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٢٦ - بلاد كبيره

٣. وطن دوم براى يك نفر در چه صورت و تحت چه شرايطى محسوب مى‌شود؟

بسمه تعالى، حكم مزبور، مخصوص شهرهاى بزرگ خارق‌العاده مثل تهران است؛ و در مثل اصفهان، مبدأ مسافت از آخر شهر حساب مى‌شود كه اگر تا محل كار به مقدار چهار فرسخ شرعى نباشد حكم سفر ندارد؛ و در ترتب حكم سفر فرقى بين قبل از ظهر و بعد از ظهر نيست؛ ولى اگر بعد از ظهر از وطن يا محل اقامت در حال روزه بودن سفر كند روزه صحيح است؛ و در اتخاذ وطن دوم، خريدن ملك يا ماندن شش ماه شرط نيست؛ ولى علاوه بر قصد ماندن دائمى بايد مدتى در آن‌جا بماند كه عرفاً صدق كند اهل آن‌جا شده است.

[سؤال ٢٢٣٨] ١٣١٩- ٨١٣

٢. إنّ الشخص المرتبط بوظيفة حكومية في طهران، ويقع محلّ سكناه في محلّة ودائرته في محلّة اخري (المحلّات في طهران متصلة) هل إنّ عليه أن ينوي الإقامة من أجل أن تكون صلاته تامة؟

بسمه تعالى، لا يجب عليه قصد الإقامة؛ نعم لو نوى الإقامة يجب عليه إتمام الصلاة.

[سؤال ٢٢٣٩] ١٠٣٢١١١٧

بسمه تعالى ١٨/ ٤/ ١٣٦١

دفتر امام خمينى، جماران‌

نظر به اين‌كه اخيراً مسأله‌اى به فتواى امام خمينى در جامعه پخش شده است كه كمى مبهم است، لذا خواهشمند است كه اين فتوا را شرح دهيد:

١. اگر شخصى از منزل خود حركت كند و بخواهد به جايى برود، اين شش فرسخ، از منزل حساب مى‌شود يا از ديوار شهر يا از محل كار؟ به عبارت ديگر: مبدأ را ذكر كنيد؟ (البته در بلاد كبيره)