مگر اين‌كه بازنشسته شوم؛ و آن موقع هم شايد برگردم؛ و در اين مسأله هم مردّد هستم كه اگر خانه و زندگى در اين‌جا داشته باشم، بر مى‌گردم يا نه؛ از نظر سكونت هم در اين دوازده سال، هر چند سال در محلّى بوده‌ام؛ حتى سه سال در كرج سكونت داشته‌ام؛ از يك‌سال پيش تا حالا هم در خيابان دامپزشكى خانه‌اى اجاره كرده‌ام و محل كارم هم در سه راه آذرى است. تقاضا دارم بفرماييد: تكليف من از نظر نماز و روزه چيست؟

بسمه تعالى، تا از وطن اصلى اعراض نكرده‌ايد، حكم وطن باقى است و در تهران حكم مسافر داريد مگر در يك محله قصد توطّن و سكونت دائم بنماييد و مدتى هم در آن بمانيد كه عرفاً گفته شود ساكن هستيد.

[سؤال ٢٠٩٣] ٩٣٦٥٣٥٢

بسمه تعالى ٢٩/ ٩/ ١٣٦١

امام عزيز، روحى فداك‌

اين‌جانب اهل دامغان و محل كارم هم دامغان است. شش سال است در تهران تجديد فراش نمودم و داراى خانه و زن و سه بچه مى‌باشم. گاهى يك ماه تهرانم، ده روز دامغان و بيشتر اوقات يك ماه دامغانم، ده روز يا كمتر تهران هستم. خلاصه تهران را به عنوان وطن دوم انتخاب كردم و تا حال هم نماز را تمام خواندم و روزه هم گرفته‌ام. بفرماييد نماز و روزه‌ام درست است؟ اگر درست نيست نسبت به گذشته چه كار كنم؟

بسمه تعالى، اگر بنا گذاشتيد براى هميشه مدتى از سال را در محله معينى از تهران زندگى نماييد، آن محله وطن شما محسوب مى‌شود و نماز و روزه شما در آن‌جا تمام است، در غير اين صورت در تهران حكم مسافر داريد و نماز و روزه گذشته، اگر بر خلاف وظيفه مقرّره انجام گرفته قضا دارد.